zondag 26 juli 2015

DE BEKORING

DE SLANG HEEFT MIJ VERLEID:

Onderrichtingen over het Wezen van de Bekoring:


“De slang heeft mij verleid.”

 

Toen God Eva in het Aards Paradijs ter verantwoording riep over het feit dat zij alle voorrechten van het leven in Zijn Aanschijn had prijsgegeven, en de heiligheid van alle komende mensengeslachten aan de duivel had “verkocht” door de erfzonde te bedrijven, antwoordde zij: “De slang heeft mij verleid”.
Hierdoor wees zij de oorsprong van alle zonde en van alle ellende van het aardse leven aan: de bekoring.
Bekoring is elke ingeving vanwege de krachten van het kwaad, die erop gericht is, de ziel te doen afwijken van de naleving van Gods Wet. Wanneer aan een bekoring gehoor wordt gegeven, is sprake van ondeugd, en in vele gevallen van zonde. Niet elke toegeving aan een bekoring is in de strikte zin van het woord een zonde. Een zonde is elke handeling, woord, gedachte, verlangen of nalatigheid waardoor u Gods Plan met de Schepping tegenwerkt en de harmonie en goede werking binnen de Schepping verstoort.
In wezen is de zonde steeds een uiting van ongehoorzaamheid jegens God (want zonde is handelen, spreken of verlangen in afwijking van Gods Plannen en Werken), en van gebrek aan Liefde voor God (want volkomen Liefde schuwt elke afwijking van de bedoelingen en verlangens van diegene die men liefheeft.) In vele gevallen is zonde ook een uiting van een overmaat aan eigenliefde. Waarom? Omdat de toegeving aan een bekoring vaak gericht is op het bevredigen van wat als een persoonlijke behoefte wordt aangevoeld. Dit betekent dat de ziel vatbaarder wordt voor bekoringen naarmate:
1) zij méér dingen meent nodig te hebben.
2) haar weerstand tegen deze gevoelens van “iets nodig hebben” kleiner is. Dit gebrek aan weerstand wordt zwakheid genoemd.
Zwakheid berust op het instinct waardoor de mens gericht is op de bevrediging van de stoffelijke behoeften van het eigen lichaam. De zwakheid van de mens is de bron van de macht van de satan: hoe zwakker de mens, des te groter de macht die de satan over hem kan uitoefenen. Om deze reden schreef ik vroeger reeds dat de duivel slechts machtig is omdat mensen hem macht geven, door hun vatbaarheid voor de bekoringen.
Zoals ik hierboven heb aangeduid, zijn er bekoringen die niet leiden tot zonde in de werkelijke zin van het woord. Ook deze vormen van bekoringen werken echter Gods Plan tegen, zodat de inwilliging ervan wel als ondeugd beschouwd moet worden. Deugden zijn alle eigenschappen die u samen moet ontwikkelen om een steeds hogere graad van volmaaktheid (heiligheid) te bereiken. Ondeugden zijn derhalve alle afwijkingen in de ontwikkeling van één of meer van deze eigenschappen.
Een ondeugd vormt steeds een hindernis op de weg naar de heiligheid die God van u verlangt. Ondeugd is de wezenskern, de “materie”, het “bouwmateriaal” rond dewelke elke zonde wordt gemaakt. Dit “bouwmateriaal” kan op zichzelf reeds een hinderpaal vormen, zoals een steen die op uw weg ligt en waarover u kunt vallen, maar het kan ook nog een laag slijk rond zich krijgen, waardoor het uw levensweg zelf daadwerkelijk vervuilt. De steen van de ondeugd plus het slijk (vaak zijn dit allerlei verkeerde verlangens, drijfveren of beweegredenen) vormt samen de zonde.
Vaak wordt de ziel door de boosaardige verleider in een zodanige gesteldheid gebracht dat zij als het ware iets dat haar nadeel berokkent, integendeel als “behoefte” begint aan te voelen. Dat komt doordat de ziel in deze gesteldheid:
1.                    Verblind is ten aanzien van haar werkelijke behoeften, en derhalve vaak de bevrediging van valse behoeften beschouwt als onontbeerlijk.
2.                    Misleid is over het doel dat zij in haar leven geacht wordt, na te streven;
3.                    Soms de voor haar onverklaarbare en vaak onbewuste neiging bezit, als het ware zichzelf te willen straffen. Zij slaagt er dan (soms tijdelijk, in andere gevallen langdurig) niet in, zichzelf te aanvaarden. Dit betekent dat zij in feite Gods werking in haar niet aanvaardt.
Niet alle bekoringen leiden tot zonde (niet elke struikelblok is met slijk bedekt.) Dit betekent dus dat er verschillende soorten bekoringen zijn. De volgende categorieën zijn mij geopenbaard:
1.                    Bekoringen die erop gericht zijn, eigen behoeften te bevredigen. Hierdoor beoogt de satan, de ziel vast te houden in het stoffelijke, het materiële, en haar weg te leiden van haar werkelijk levensdoel: het nastreven van de belangen en behoeften van de ziel. Enkele voorbeelden: bekoring tot diefstal, tot bedrog, seksuele verleiding...

Aan deze vorm van bekoring kan de ziel zich onttrekken door te groeien in vergeestelijking
. Hoe meer de ziel zichzelf boven de invloeden van het materiële, het wereldse, weet te verheffen, des te minder zal zij geneigd zijn om te zwichten voor stoffelijke noden of voor influisteringen die haar het gevoel willen aanpraten dat deze werkelijk onontbeerlijke behoeften zijn.
2.                    Bekoringen die erop gericht zijn, een medemens schade te berokkenen. Hierdoor beoogt de satan, de ziel aan te zetten tot overtredingen tegen de naastenliefde. Enkele voorbeelden: bekoring tot diefstal, tot vandalisme, tot elke vorm van beschadiging van goederen van een medemens, ook het bewust kwetsen van een medemens, en zelfs de neiging om een medemens te ontmoedigen (hierdoor berokkent u schade aan de ziel)

Tegen deze vorm van bekoring kunt u zich wapenen door te groeien in de Ware Liefde
. Ware Liefde verhindert dat de ziel nog behagen schept in enig nadeel van de medemens, wel integendeel: zij zoekt het welbevinden van de ander.
3.                    Bekoringen die erop gericht zijn, uzelf te vernietigen. Door deze influisteringen beoogt de satan dat de werkkracht van de ziel tot verwezenlijking van Gods Plan ondermijnd zou worden. Enkele voorbeelden: bekoring tot gevoelens van onvrede, angsten, twijfels, onzekerheid, onveiligheid, droefgeestigheid, depressie, een regelmatig gebruik van drugs, van tabak, van alcohol, van bepaalde medicijnen met nadelige bijwerkingen, van voedingsmiddelen die niet gezond zijn of waarvan u weet dat uw lichaam ze niet goed verdraagt...

Tegen deze vorm van bekoring kunt u zich wapenen door de bewustwording van het feit dat God in u leeft en dat uw lichaam de tempel is waarmee uw ziel op deze wereld moet leven, en uw gevoelens en gedachten het voedsel vormen voor uw ziel. Uw lichaam, evenals uw vermogens tot nadenken, tot voelen, en uw verstand, zijn gaven van God die u in staat moeten stellen om de voor u voorziene levenstaak te vervullen. Het is daarom uw plicht, uw hele wezen in stand te houden, maar wel zonder er een afgod van te maken. Alles waardoor u zelf uw eigen wezen ondermijnt, schept mogelijkheden voor de satan om u “uit te schakelen”: U wordt dan in spiritueel opzicht een “levende dode” die voor Gods Werken geen enkel gewicht meer in de schaal legt, tenzij in de negatieve zin.
4.                    Bekoringen die erop gericht zijn, Gods Plan te dwarsbomen. Hierdoor beoogt de satan, u actief voor zijn eigen plannen te doen werken. Enkele voorbeelden: aanvallen (in woord of daad) tegen de Kerk, aanvallen tegen geloofwaardige instrumenten van Jezus of Maria, het verlies van de lust om te bidden of te offeren, het gebrek aan eerbied voor het leven, rechtstreeks werken voor antichristelijke bewegingen...

Tegen deze bekoringen kunt u zich wapenen door totale toewijding aan Maria en door dagelijks gebed om inzicht en leiding teneinde de juiste weg te volgen en daarin te volharden ondanks alle tegenslagen.
5.                    Bekoringen die erop gericht zijn, de eenheid tussen mensen te verwoesten. Hierdoor beoogt de satan, alle Vrede en saamhorigheid onder Gods kinderen onmogelijk te maken, opdat de mensheid niet door haar leven en daden God zou verheerlijken doch Hem zou schandvlekken: een mensheid die in totale onvrede, verdeeldheid en onenigheid leeft, lijkt niet meer op de heilige vrucht van een volmaakte God, doch op de rottende vrucht van een totale chaos die niet gemaakt kan zijn door een Wezen dat absolute Wijsheid is.

Deze gedachte is op zich een bekoring voor vele zielen die het wezen van de Schepping en de uitermate belangrijke rol van de vrije wil van de mens zelf in de ontwikkeling van het leven op aarde niet begrepen hebben. Enkele voorbeelden voor deze categorie van bekoringen: zich laten verleiden tot ruzie, tot twistgesprekken, tot polemieken, tot vetes, tot oorlog tussen volkeren, ingaan op uitdagingen met een negatieve doelstelling, kritiekzucht (de neiging om op alles en iedereen te vitten)...

Tegen deze bekoringen kunt u zich wapenen door te bidden om inzicht in Gods bedoelingen met de Schepping, en door het besef dat uw medemens en uzelf hulpeloze wezens zijn, die op aarde slechts tot het Ware Geluk kunnen komen zodra zij begrijpen dat zij slechts door Ware Liefde, Vrede en eensgezindheid alle ellende samen kunnen overwinnen, en dat niet de medemens aan de bron ligt van die ellende, maar de krachten van het kwaad.

Welke wegen gebruikt de bekoorder eigenlijk om in de ziel binnen te dringen
? Mij zijn de tien volgende getoond als de voornaamste:
1.                    De zwakheid van de mens. Zoals reeds aangeduid, is zwakheid elk gebrek aan weerstandsvermogen tegen een plots opkomende lust tot bevrediging van iets dat als behoefte wordt aangevoeld, maar het in feite niet is. Bijvoorbeeld: meer eten of drinken dan nodig om te leven, dingen kopen die niet noodzakelijk zijn om te leven, gebrek aan zelfbeheersing op vele mogelijke vlakken zodat het zien van een bepaalde prikkel leidt tot één of andere vorm van “kortsluiting”, en onvrede schept indien aan de opkomende lust niet toegegeven kan worden.

Het is geen zonde, zich iets aan te schaffen of te nuttigen dat boven het levensnoodzakelijke uitstijgt, maar indien dit tot een gewoonte wordt waartegen u weinig of geen weerstand blijkt te hebben, wordt u kwetsbaar voor bekoringen en diverse ondeugden (onmatigheid, onzuiverheid en andere.) De reclamewereld speelt hier een verderfelijke rol.
2.                    De verveling, elk gebrek aan zingeving aan uw leven. Verveling is in wezen een uiting van onvermogen om het nut te begrijpen van een bepaalde gebeurtenis of situatie. Zij is een vorm van onvrede in de ziel die niet in staat is om deze gebeurtenis of situatie in verband te brengen met Gods Werken, Plannen en Voorzienigheid op haar levensweg. In de ervaring van de verveling wint de satan toegang tot de ziel doordat zij naar zingeving zoekt en deze niet vindt. Precies doordat zij in deze fase niet volkomen met God verbonden lijkt, leidt de satan haar gemakkelijk af naar situaties die haar een nieuwe invulling van de leegte in haar leven beloven. Vaak worden via deze weg de criminaliteit en allerlei vormen van afwijkend gedrag geboren. Vele van de uitspattingen die u in deze moderne tijden om u heen kunt vaststellen, zijn daar vruchten van.
3.                    De onwetendheid. De mens heeft nooit een alomvattende kijk op de volle werkelijkheid van de dingen en situaties om hem heen. Daardoor trekt hij vaak verkeerde conclusies, schat hij situaties onjuist in, en ziet hij vaak niet (of pas heel laat) dat hij bezig is, geleidelijk aan van het leven in en met God af te dwalen. Onwetendheid kan in vele gevallen verontschuldigd worden, maar kan niettemin oorzaak zijn van vele ondeugden bij de medemens, doordat deze niet steeds in het reine komt met de vele fouten die de onwetende maakt en waar hij niet lijkt bij stil te staan.
4.                    De verblinding. Hangt nauw samen met de onwetendheid. Verblinding is het onvermogen om de hand van het kwaad te zien in een gebeurtenis, situatie of ontwikkeling, omdat de dingen niet altijd zijn wat ze lijken te zijn. Verblinding is de vrucht van een gebrek aan onderscheidingsvermogen, doordat de ziel geen zuiver contact heeft met Gods Geest. Deze gesteldheid is gevaarlijk omdat zij vaak het fundament wordt van een levenshouding waarbij de ene zonde op de andere volgt: het oordeelsvermogen kan onwerkzaam worden en de ziel ziet zelfs de eigen ondeugden niet meer. Velen leiden een leven van geestelijke duisternis, biechten nooit, en zijn er niettemin van overtuigd dat zij niets verkeerds doen. Deze zielen geven vaak hun medemens de schuld voor alles wat in hun leven verkeerd loopt.
5.                    De verslaving. Verslaving is het resultaat van zwakheid in hoge graad. Zij is de gesteldheid van de ziel die afhankelijk wordt van de gevoelens van schijnbevrediging die opgewekt worden door toe te geven aan bepaalde schijnbehoeften. Verslaving heeft de neiging, de verslaafde tot het grootste kwaad te brengen om deze bevrediging in stand te houden. In vrijwel alle gevallen is verslaving slechts mogelijk doordat de ziel volkomen ondervoed raakt en alle aandacht in het leven naar het lichamelijk welbevinden gaat (of wat aldus aangevoeld wordt; vaak is dit een heel groot zelfbedrog.)

Voorbeelden: verslaving aan drugs, bepaalde medicijnen zoals antidepressiva en slaapmiddelen, snoepzucht, bepaalde dwangmatige gewoonten, seksuele uitspattingen, enzovoort. Verslaving legt vaak totaal onverwachte wegen open voor de meest uiteenlopende afgeleide gewoonten die de ziel tot volmaakte slaaf van de satan maken. Zo kan de mens bijvoorbeeld de behoefte voelen om constant omringd te zijn door harde muziek, daardoor verzeild raken in het uitgaansmilieu, en uiteindelijk verstrikt raken in drugs en criminaliteit.
6.                    De teleurstelling. Dit is de gesteldheid waarin de verwachtingen van de ziel ten aanzien van bepaalde ontwikkelingen in het leven niet ingelost zijn. Teleurstelling is in wezen opstandigheid tegen (dus niet-aanvaarding van) Gods Beschikkingen voor de loop van uw levensweg. Teleurstelling kan leiden tot gedrag dat precies het tegenovergestelde is van wat de ziel aanvankelijk beoogde of nastreefde. Bijvoorbeeld: een christen kan ketter worden, een priester kan uittreden en een losbandig leven leiden.

Teleurstelling kan in kleine dingen schuilen en kan, indien zij herhaaldelijk optreedt, een vrijwel aanhoudende onvrede in het hart scheppen, die een zeer rijke voedingsbodem voor bekoringen vormt. Teleurstelling kan aanleiding geven tot een hele levenshouding die gebaseerd is op spot, hatelijkheid, laster, roddel, achterklap, godslastering enzovoort, in een verwrongen poging om de eigen onvrede te compenseren door medemensen (en al wat heilig is) neer te halen.
7.                    De vermoeidheid. Lichamelijke, geestelijke of emotionele vermoeidheid verlaagt vaak de weerstand tegen bekoringen om af te wijken van de deugdzaamheid. Indien de vermoeide mens onvoldoende gerijpt is in de Liefde, de overgave, de aanvaarding en de offerbereidheid, loopt hij constant het gevaar dat zijn toestand aanleiding geeft tot opvliegendheid, onvriendelijkheid, ontevredenheid, norsheid, ongeduld, prikkelbaarheid, agressie, en ook onmatigheid (zichzelf schade toebrengen door de neiging om zich “te verwennen.”)
8.                    De angst. Angst is een vruchtbare voedingsbodem voor afwijkend gedrag. Angst geeft aanleiding tot twijfels, gebrek aan vertrouwen, ondoordacht handelen en spreken, en soms tot agressief gedrag. Angst sluipt in de ziel zodra deze het gevoel van houvast verliest. Vaak ontstaat zo een levenshouding waarbij de macht van elke Hemelse tussenkomst in het leven onderschat of niet meer geloofd wordt.
9.                    De ontmoediging. Dit is de gesteldheid van de ziel die overweldigd is door de lasten en tegenslagen van het leven, of die geschokt is doordat een verwachting niet ingelost is. Ontmoediging legt de ziel lam: zij vindt niet meer de kracht noch de lust om te strijden voor de verbetering van haar levenslot, of om het hoofd te bieden aan de hinderpalen op haar weg. Ontmoediging is het werk van de satan, die hierdoor tracht te verhinderen dat de ziel nog zou bijdragen tot de verwezenlijking van Gods Plannen. Een vaak voorkomend gevolg is de onverschilligheid tegenover alles wat heilig is, en de laksheid in de naastenliefde in al haar elementen.
10.              De twijfel en onzekerheid. Een ziel die onzeker wordt, heeft geen vast vertrouwen meer in Gods werking in haar leven. Zij begint in zekere zin te verwachten dat haar ondernemingen zullen mislukken. Onbewust snijdt deze ziel zich van God af en gelooft zij dat zij alles op eigen kracht moet oplossen, terwijl zij bovenmatig rekening houdt met een slechte afloop van de dingen van het leven. Met andere woorden: de onzekere, twijfelende ziel gelooft in feite dat de satan machtiger is dan God. Zo schakelt zij zichzelf uit als werktuig voor het goede.

Hoe kunt u uw ziel wapenen tegen de bekoringen
?
1.                    Bid om zelfkennis, zelfbewustzijn, inzicht in eigen gedragingen, reacties en gewoonten. Zo kunt u uw eigen zwakheden ontdekken. Leer uzelf bekijken alsof u naar iemand anders zou kijken. Zo kunt u een meer onbevooroordeelde kijk krijgen op de valstrikken waar uzelf telkens weer dreigt in te trappen.
2.                    Bid voor het herkennen van bekoringen, en om inzicht in de strategieën van de satan. Om uw vijand doeltreffend te bestrijden, moet u hem kennen en zijn werkwijzen beginnen te begrijpen.
3.                    Leef met uw innerlijke blik op Maria en Jezus gericht. Zo zal Uw ziel automatisch afgestemd raken op heiligheid in gedachten, gevoelens, woorden, verlangens en handelingen. Wanneer u op Maria en Jezus ingesteld bent, komt automatisch een zekere overvloeiing van Hen naar u toe op gang.
  
“JEZUS EN MARIA, de nieuwe Adam en de nieuwe Eva.”

4.Leid een leven van veelvuldig, aandachtig en vurig gebed. Tijdens gebed kan de satan u niet raken, want gebed schept een verbinding tussen uw hart en God Zelf. Een leven dat doordrongen is van de geest van gebed, schept aldus een blijvend sterke band met het Licht.
5.Leer elke bekoring beschouwen als een vernedering die de satan u wil doen ondergaan. Dit zal u ertoe aanzetten om hem niet de genoegdoening te verschaffen dat hij u kan manipuleren naar zijn goeddunken. U bent niet geschapen om speelbal van Gods vijand te worden.
6.Leer uzelf onderzoeken in handelingen, woorden, gedachten en verlangens, en vraag u af of deze negatieve gevolgen (kunnen/zullen) hebben voor uw eigen ziel of de ziel van medemensen. Indien u twijfelt, en de twijfel wijkt niet na intens gebed tot de Heilige Geest, mag u ervan uitgaan dat uw geweten u waarschuwt dat Gods Geest u van uw voornemen wil wegleiden omdat het niet in overeenstemming is met Gods bedoelingen. Indien een handeling, woord, gedachte of voornemen geen onverdeeld gevoel van Vrede in u nalaat, doet u er goed aan, ze niet (meer) toe te laten. De satan en zijn ingevingen laten geen goede gevoelens na.
7.Leer Jezus en Maria zien in al uw medemensen. Dan zult u niet de neiging voelen om iemand te benadelen.
8.Leer te beseffen dat de dingen der wereld slechts een relatieve waarde hebben, dat zij vergankelijk zijn en van geen nut voor de ziel. Besef bovendien dat u hen slechts in bruikleen krijgt. God blijft Eigenaar van alles: uw huis, uw goederen, uw kinderen en uw eigen leven.
9.Oefen uzelf in het besef dat elke goede daad, woord of gedachte de vestiging van Gods Rijk op aarde helpt bespoedigen, en dat elke toegeving aan de bekoring in daad, woord of gedachte die vestiging helpt uitstellen. Wanneer u begrijpt dat Gods Rijk op aarde het einde betekent van alle ellende, alle lijden, alle pijn, alle verdriet en ongeluk, zult u steeds méér vreugde scheppen in elke overwinning die u op de bekoorder behaalt, ook in de kleine dingen van elke dag.
10.Wijd uzelf en uw hele leven totaal toe aan Maria. Dit is het belangrijkste, alles overkoepelende wapen. Een ware, oprechte, totale, onvoorwaardelijke en eeuwigdurende toewijding aan Maria is een heilig verbond waardoor u uzelf en alles wat u hebt, uw hele leven, alle ervaringen, alle lijden en lasten in Maria’s handen legt opdat Zij het zonder beperkingen kan gebruiken voor het Heil van de zielen en uw eigen heiliging. Wanneer de ziel zich volkomen aan Maria geeft en Haar in volle vrijheid in zich laat werken, wordt zij beschermd tegen alle bekoring, omdat zij dan Maria’s bezit en eigendom wordt, en Maria Haar eigendom niet laat bezoedelen door de werken van Haar grote tegenstander, de satan. Alles wat waarlijk in Maria’s handen rust, wordt heilig gemaakt.
U bent geschapen naar Gods beeld en gelijkenis. De heiligheid is het uiteindelijk doel van uw leven. Elke toegeving aan de bekoring verstoort dit plan. Elke overwinning op de bekoring brengt het paradijs dichterbij, want de heiligheid is totale zelfoverwinning.
BRON: uit de onderrichtingen van het Maria Domina Animarum Apostolaat:  (zie onderrichtingen: Stormschriften…)

“de oorsprong van alle zonde en van alle ellende van het aardse leven : de bekoring.”










Geen opmerkingen:

Een reactie posten