donderdag 16 april 2015

Vergevingsgezindheid


VERGEVINGSGEZINDHEID:

“Wees mild, en vergeef je medemens van harte!”


Vergeef ons onze schulden, gelijk ook wij vergeven aan onze schuldenaren”. Dit verzoek dat wij in het Onze vader zo vaak tot God richten, betekent in zijn oorspronkelijke betekenis “vergeef ons in de mate waarin wij onze medemensen vergeven hebben”.
Wees barmhartig zoals jullie Vader barmhartig is.
Oordeel niet, dan zal er niet over je geoordeeld worden.
Veroordeel niet, dan zal je niet veroordeeld worden.
Vergeef, dan zal je vergeven worden.
 (Lucas  6:36-37)

 Vergeving schenken aan uw medemens is een voorwaarde om zelf van God vergiffenis te verkrijgen. Waarom vergeven? Omdat u daardoor te kennen geeft dat u aanvaardt dat uw medemens fouten kan maken omdat ook hij, evenals uzelf, niet alwetend en niet alvermogend is. Door te vergeven, gaat u ervan uit dat uw medemens niet bewust en niet opzettelijk heeft willen dwalen, maar dat hij misleid is geweest tegenover u. Dat kan uzelf ook overkomen. Door te vergeven, kunt u een ziel waarlijk genezen. Vergeven is een heldhaftige daad van naastenliefde. Het is een daad waarmee u de satan veel wind uit de zeilen neemt, want vergeving bewerkt verzoening en kan daardoor veel onvrede tussen zielen en binnen in de harten wegnemen.
Zolang u uw medemens niet echt in het hart hebt vergeven, blijven gevoelens van wrevel, wrok of rancune sluimeren: vormen van onvrede die een normale, ontspannen, spontane communicatie met die medemens in de weg staan. In dat geval kan tussen u beiden sprake zijn van wat men tussen staten “koude oorlog” of “gewapende vrede” zou noemen: toestanden waarin geen conflict wordt uitgevochten of geen strijd wordt geleverd, en zelfs voor het oog van de buitenwereld een glimlach wordt uitgewisseld, doch achter de schermen in feite elkaar niets goeds wordt toegewenst. Sommige mensen koesteren een zodanige rancune dat zij jarenlang koppig weigeren om een woord te spreken tegen iemand met wie zij onenigheid hebben gehad. Dat is wat wel vaker gebeurt tussen buren en zelfs onder familieleden. Deze mensen verbieden daarenboven vaak hun vrienden of andere familieleden om met de betrokken personen te spreken, wat de ondeugd nog vergroot, want hierdoor worden gevoelens van haat gevoed en breiden deze zich soms heel ver uit.
Wanneer de onverzoenlijkheid een ernstige graad aanneemt, kunt u haatdragend genoemd worden. Deze gesteldheid is een sluipend gif voor uw eigen ziel. Dezelfde gesteldheid heerst in een hart dat belust is op wraak: er is niet alleen geen vergeving, er wordt zelfs gewacht op een gelegenheid om een kwaad toe te brengen dat minstens even groot is als datgene wat uzelf is aangedaan. Onder andere de mens die niet tegen verlies kan, zal neigen tot wraakzucht. Hij wil zich hierdoor op één of andere wijze revancheren en als het ware bewijzen dat hij de meerdere is. Het is inderdaad opmerkelijk hoeveel ondeugden op één of andere wijze raakpunten vertonen met die zo grote ondeugd van de hoogmoed. Eerder zeldzaam is de mens die niet de neiging of de behoefte bezit om anderen aan zich te onderwerpen of lager dan zichzelf neer te halen. Zij die in Gods ogen het grootst zijn, voelen zich vaak het meest onwaardig, terwijl zij wier ziel de grootste poetsbeurt behoeft, er het meest naar streven om de hele wereld onder hun voeten te leggen. Gebrek aan vergevingsgezindheid treedt ook te voorschijn bij de mens die er niet kan toe komen, de eerste stap te zetten om een ruzie bij te leggen.
Het kan heel heilzaam zijn, ook voor uw eigen ziel, in het Sacrament van de Biecht elke situatie van uw hele leven uit te spreken waarin u met iemand in onmin, onenigheid of ruzie bent geweest, zelfs het geringste meningsverschil, en u nooit uitdrukkelijk met die mens verzoend hebt. Wellicht kunt u zich al die situaties niet precies herinneren, maar u kunt ze wel alle samenvatten in één Biecht, op voorwaarde dat u de oprechte wens hebt om waarlijk aan al uw “vijanden” (verleden en tegenwoordige) in de geest de hand te reiken.
Het is een hartverwarmend moment, een medemens de hand te reiken tot verzoening. Kunt u echter om één of andere reden de betwiste zaken niet uitdrukkelijk met die mens uitpraten of u met hem verzoenen, doe dit dan in de geest en in het Sacrament van de Biecht, dan staat u in de ziel zuiver tegenover uw medemens. Het kan namelijk voorkomen dat een mens die tegen u heeft misdaan, van uw levensweg weggenomen wordt, hetzij dat u hem nooit meer terugziet hetzij dat hij overlijdt, of ook dat hij voor uw verzoeningspogingen niet openstaat. In dat geval kunt u in ieder geval uw vergeving uitspreken in de geest en in de Biecht.

BRON: uit de onderrichtingen van het Maria Domina Animarum Apostolaat: (zie onderrichtingen: boeken: lentebloesems aan de levensboom)
http://www.maria-domina-animarum.net/

“Aan wie vergeeft, zal vergeven worden, maar wie niet vergeeft, zal ook niet vergeven worden, leerde Jezus ons!”










dinsdag 14 april 2015

SLEUTELS NAAR HET WARE GELUK

SLEUTELS NAAR HET WARE GELUK:




Zet de deur naar het WARE GELUK  open in je leven.”

 


Ziehier de 7 sleutels waarmee de mens reeds tijdens zijn leven op aarde de deur naar het WARE GELUK kan openen:

1. Wijd jezelf totaal aan Mij (Maria) toe, geef jezelf, je leven en al je zorgen totaal aan Mij over. Houd geen enkele moeilijkheid vast, geeft ze onmiddellijk aan Mij. Laat Mij delen in al je pijnen, zorgen, ziekten en smart.
2. Beschouw jezelf niet als een zelfstandig element, doch als een schakel (instrument) in het geheel van Gods Plan voor Heil en Verlossing van de hele mensheid van alle eeuwen. Dan zal de onschatbare waarde van elke beproeving je duidelijk worden.
3. Besef dat het aardse leven met al zijn beproevingen slechts een nietig druppeltje is in de oceaan van de Eeuwigheid in Gelukzaligheid die je wacht wanneer je al je lijden in overgave en aanvaarding hebt gedragen.

4. Bid om je ware roeping in dit leven te kennen. Slechts wanneer je de roeping van je ziel volgt, zal de Vrede van Christus, de innerlijke Vrede van hart, over jou komen.

5. Wapen je tegen alle verleidingen uit de materiële wereld. Zij kunnen je geen blijvende vreugde noch de Ware Vrede van hart brengen, want zij leiden je weg van datgene waarvoor je in werkelijkheid dit ene leven hebt gekregen.
6. Heb al je medeschepselen onvoorwaardelijk lief, en acht elk medeschepsel en zijn behoeften belangrijker dan jezelf en je eigen behoeften.

7. Betracht elk ogenblik van elke dag de navolging van alle deugden, die de stroming van de Ware Liefde in stand moeten houden: zuiverheid in handelen, woorden, gedachten, gevoelens en verlangens; geduld, zachtmoedigheid, blijmoedigheid, verdraagzaamheid, nederigheid, mildheid, geloof, godsvrucht, hoop, matigheid, rechtvaardigheid, gehoorzaamheid aan wat God van jou verwacht... Naarmate je groeit in de deugdzaamheid, zullen de rust en de Vrede van de heiligheid in je ziel komen”.

BRON: uit de onderrichtingen van het  Maria Domina Animarum Apostolaat:


Wijd jezelf totaal aan Maria toegeef jezelf, je leven en al je zorgen totaal aan Haar over.”












zondag 12 april 2015

BARMHARTIGHEIDSZONDAG


BARMHARTIGHEIDSZONDAG:

eerste zondag na Pasen (Beloken Pasen)

"O JEZUS, IK VERTROUW OP U"

 


Vandaag vieren wij Gods Barmhartigheid. Het betreft hier één van de grootste geschenken van Gods Liefde voor de zielen, een geschenk dat echter niet door alle zielen volledig correct wordt begrepen.
(Lucas 1:50:”God is barmhartig voor ieder die Hem erkend!”)
De Barmhartigheid is die uiting van Gods grenzeloze Liefde waardoor Hij Zich bereid toont om de spons te vegen over zonden en fouten die nochtans bestraffing verdienen. Het is met andere woorden de ultieme uitdrukking van Zijn mildheid, vergeving en goedheid. Barmhartigheid is de eigenschap waardoor God de mensheid de genade van vergeving blijft schenken, ondanks het feit dat zij deze als geheel zelfs niet meer verdient, vooral omdat de mensenziel op grond van het Nieuw Verbond geen verontschuldiging meer heeft voor een leven in blinde zondigheid.
Zuivere Liefde die bij de geliefde zwakheid aantreft, wordt barmhartigheid, het verlangen om zich over de geliefde in zijn/haar zwakheid en kleinheid te ontfermen, hem/haar te beschermen en te overladen met al wat goed is. Barmhartigheid is een vorm van zeer diepe Liefde in de wetenschap dat de geliefde zwak en klein en broos is, doch met de vaste wil om hem/haar desondanks volledig in zijn/haar waardigheid te laten.
De zielen verheugen zich zeer over dit Goddelijk geschenk, en terecht. Niettemin wijst de Koningin des Hemels erop, dat enkele voorwaarden moeten worden vervuld opdat het geen “dood” geschenk zou blijven. Gods Barmhartigheid is geen verworven recht doch een genade, en kan zich in een ziel slechts uitwerken in de mate waarin zij: zich één tracht te maken met Gods Wil. Dit betekent dat zij in alles ten volle de verwezenlijking van Zijn intenties nastreeft. Vanwege de aanhoudende zondigheid van de hele mensheid is Gods Barmhartigheid een onverdiende uiting van Zijn volmaakte Liefde. De ziel kan op haar beurt God Liefde slechts enigszins concreet beginnen te appreciëren door de Beschikkingen van Gods Voorzienigheid in haar leven te aanvaarden, in klare taal uitgedrukt: door niet te protesteren tegen de beproevingen en kruisen van het leven, en niet een groot gedeelte van haar dagelijkse inspanningen te richten op pogingen om van deze beproevingen en kruisen verlost te worden.
·                            De concrete toepassing van de Ware Liefde in al haar vormen nastreeft, jegens God en jegens al haar medeschepselen. Alle uitingen van zelfzucht, materialisme, onverschilligheid jegens God en de medeschepselen, gebrek aan eerbied voor God en Zijn Werken (o.a. in de medeschepselen), de wil om te kwetsen of te verwoesten, belemmeren de uitwerkingen van Gods Barmhartigheid in het eigen leven.
·                            Een vlekkeloze zuiverheid betracht. De ziel kan nauwelijks aanspraak maken op de werkingen van Gods Barmhartigheid in haar leven zolang zij in haar hart negatieve gesteldheden jegens haar medemens koestert, deze tracht te schaden, Jezus in haar medemens vervolgt of belastert, de werkingen die God in en doorheen haar medemens zoekt te verwezenlijken, dwarsboomt, en in het algemeen de duisternis dient door haar gedrag, haar woorden, haar gedachten, gevoelens, verlangens of bestrevingen.
·                            Oprecht bereid is tot vergeven. Een ziel die wrok blijft koesteren om wat dan ook dat haar medemens zogenaamd tegen haar heeft misdaan, of die niet van harte vergeeft, toont hierdoor niet slechts een groot gebrek aan Liefde doch ook een ongezonde gehechtheid aan de details van haar verleden, waardoor zij ingaat tegen de ware zin van het leven: In het leven op aarde heeft geen enkel detail een betekenis of waarde op zich, doch dient slechts de vervolmaking van de ziel. De ziel die eraan vasthoudt, belemmert haar eigen groei en bloei, en kan – zoals bij het gebrek aan vergeving – haar medemensen Gods Heilsplan aanzienlijk schade toebrengen.
Gods Barmhartigheid is het mechanisme dat de uitwerkingen van Gods Gerechtigheid mildert. De ziel mag er nooit van uitgaan dat zij Gods Barmhartigheid automatisch zal ondervinden zonder duidelijke tekenen van goede wil in haar inspanningen om Gods Wet na te leven (in de vervulling van de vier bovenstaande punten.) De ziel kan inderdaad de werkingen van Gods Barmhartigheid in haar eigen spirituele ontwikkeling en op haar eigen levensweg zelf verlammen of uitschakelen, indien zij door haar gedrag, haar woorden, haar gedachten, gevoelens, verlangens en bestrevingen blijk geeft van het feit dat zij het Licht (de Liefde) niet van harte méér bemint dan de duisternis (de zonde, ondeugd, maar ook onverschilligheid jegens de actieve beleving van de Liefde. Hoe meer de ziel Gods Barmhartigheid voor zichzelf uitschakelt, des te meer schakelt zij zelf de werkingen van Gods Gerechtigheid voor zichzelf in, die haar leven zal oordelen volgens de nuchtere balans van de Liefde die zij al dan niet heeft opgebracht.
Om deze reden is deze dag in de eerste plaats een oproep van Gods Liefde tot de ziel om zich te vervolmaken in de wederliefde tot Hem, tot Zijn Werken en Plannen, en tot al haar medeschepselen. Laten wij vandaag heel bewust bidden om deze genade, opdat wij niet slechts tot God zouden gaan om Zijn geschenken te ontvangen, doch om onszelf aan Hem te geven. Slechts daartoe hebben wij dit ene leven ontvangen.
BRON tekst: uit de onderrichtingen van het Maria Domina Animarum Apostolaat:(zie onderrichtingen:Sluier van goud.)

De bekendmaking van het feest van de goddelijke barmhartigheid kwam tot stand via een openbaring van Jezus aan Zuster Faustina Kowalska (polen)
Zuster Faustina Kowalska

DE GODDELIJKE BARMHARTIGHEID:

Zending van de Heilige Zr. Faustina:
Aan de wereld de devotie tot de GODDELIJKE BARMHARTIGHEID bekend maken en wel in de nieuwe vorm.
De Rozenkrans van de Goddelijke Barmhartigheid bekend maken en aanbevelen te bidden.
Zij moest de afgebeelde, beeltenis(zie foto boven) schilderen van de Heer Jezus en de aanroeping er bij voegen: JEZUS IK VERTROUW OP U; en zorgen dat deze beeltenis vereerd werd, eerst in hun kapel en dan in heel de wereld.




JEZUS, IK VERTROUW OP U!


Het schietgebed hierbij is
"O Bloed en Water, dat als een bron van Barmhartigheid voor ons uit het Hart van Jezus is gestroomd, ik vertrouw op U"
De belofte van Jezus
"Ik beloof dat de ziel die deze beeltenis vereert, niet verloren zal gaan. Ik beloof haar ook de overwinning op haar vijanden reeds hier op aarde, maar vooral in het uur van de dood. Ik zelf zal haar verdedigen als mijn eigen eer".

De Heer verklaarde haar ook wat de twee stralen betekende:
"De twee stralen betekenen Bloed en Water. De witte straal symboliseert het water dat de zielen zuivert, de rode straal betekent het bloed, dat het leven der ziel is. Deze twee stralen kwamen uit de diepte van mijn liefdevolle erbarming, toen mijn Hart in zijn doodsstrijd aan het kruis door een lans geopend werd".
De Rozenkrans van de Goddelijke Barmhartigheid
Deze rozenkrans of kroontje van de Goddelijke Barmhartigheid wordt op de gewone rozenkrans als volgt gebeden:
- Eerst een Onze Vader, een Weesgegroet en de Geloofsbelijdenis.
- Op de grote kralen:
Eeuwige Vader, ik offer U op het Lichaam en Bloed, de Ziel en de
Godheid van Uw Welbeminde Zoon, onze Heer Jezus Christus, tot
vergeving van onze zonden en die van de hele wereld.
- Op de kleine kralen:
Omwille van zijn smartelijk Lijden, wees barmhartig voor ons en
voor de hele wereld.
- Bid tot slot drie maal:
Eeuwige Vader, heilige God, heilige Sterke God, heilige Onsterfelijke God ontferm U over
ons en over de hele wereld.

Dan zei Jezus:
"O, welke grote genade zal ik aan de zielen geven die dit gebed bidden. Laten zij terugkeren naar de bron van mijn Barmhartigheid nu er nog tijd is. Laten zij profiteren van het Bloed en het Water, dat voor hen vergoten werd. Voordat Ik kom als rechter, zet Ik eerst de deur van mijn Barmhartigheid wijd open. Hij, die weigert door de deur van mijn Barmhartigheid te gaan, moet door de deur van mijn Gerechtigheid. Ik wil de lijdende mensheid niet straffen, maar Ik verlang ernaar hen te genezen, hen te drukken aan mijn Barmhartig Hart. Ik wens dat de hele wereld mijn Barmhartigheid kent".
De mensheid zal geen vrede kennen, zolang ze zich niet in vertrouwen tot de Goddelijke Barmhartigheid wendt.
 Het is een teken voor het einde der tijden.

Zuster Faustina werd door Jezus aangesteld als: "secretaresse van zijn Barmhartigheid".
Zie ook informatie over Zr. Faustina en haar zending op de blog van zr. Faustina:



"O Bloed en Water, dat als een bron van Barmhartigheid voor ons uit het Hart van Jezus is gestroomd, ik vertrouw op U"








zaterdag 21 maart 2015

IK ZAL MET U ZIJN TOT HET EINDE DER TIJDEN

“IK ZAL MET U ZIJN TOT HET EINDE DER TIJDEN”

(Matteus 28:20)

 

De Heilige Eucharistie als Voltooiing van de Verlossing:

Jezus voor alle tijden tegenwoordig in het Brood en de Wijn.”

 

Bij de Schepping had God het zo bedoeld dat de mens voor altijd in staat van heiligheid zou leven. Hij schonk het eerste mensenpaar, Adam en Eva, het Aards Paradijs als een Hemel op aarde, waarin de mens in volkomen vrijheid zou leven en over alles mocht beschikken. Eén beperking legde God de mens op: hij mocht niet raken aan de vruchten van de boom van het Leven in het midden van het Paradijs. De duivel fluisterde Eva echter in dat het eten van die vruchten de mens aan God gelijk zou maken. Het eerste mensenpaar overtrad het verbod dat God hen had opgelegd. Deze overtreding wordt de erfzonde genoemd, omdat hiermee de eerste zonde geboren was, die bovendien van geslacht op geslacht in de zielen overgeërfd zou worden als een collectieve schuld voor het hele mensdom van alle tijden. De erfzonde betekende het verlies van de staat van genade voor de hele mensheid, zodat de Hemel voor alle mensen gesloten werd.
Gods barmhartige Liefde heeft echter niet gewild dat de mensen van alle tijden gestraft zouden blijven voor de zonde van hun eerste voorouders. Om de erfschuld weg te nemen, was een allesomvattend offer van Verlossing noodzakelijk, dat echter op grond van de eindeloze reeks zonden van alle generaties zo groot moest zijn dat geen “gewone” mens het zou aankunnen. De Goddelijke Gerechtigheid was zo zwaar beledigd dat het onevenwicht in de Schepping nauwelijks hersteld kon worden. Daarom besloot God, Zijn enige Zoon Jezus Christus in de wereld te zenden om in een mensenlichaam de collectieve zondeschuld in die mate uit te boeten dat de Goddelijke Gerechtigheid voldoende bevredigd zou worden om het effect van de erfzonde teniet te doen en de toegang tot de Hemel opnieuw vrij te maken voor zielen die in staat van genade zouden leven.
Jezus is gekomen, als Messias van God. Hij heeft een leven lang ontberingen, spot, laster, vermoeidheden en vervolging geleden en is in onvoorstelbare kwellingen van lichaam en geest aan het Kruis gestorven om de Verlossing te voltrekken. Op de avond vόόr Zijn Kruisdood heeft Hij het Sacrament van de Communie ingesteld als voorafspiegeling van Zijn Kruisoffer. Zo is de Heilige Eucharistie geboren: Jezus maakte de mensheid Gods Wilsbesluit bekend, dat Hij voor alle tijden tegenwoordig zou zijn in het Brood en de Wijn die tijdens een speciaal herdenkingsritueel (de Heilige Mis) door de priester aan God opgedragen zouden worden tot gedachtenis aan Zijn geofferd Lichaam en Bloed. Op het Kruis heeft Hij Zichzelf daadwerkelijk aan de Eeuwige Vader geofferd voor het Heil der mensen.
Elke Heilige Mis is een gedachtenis aan dit onvoorstelbaar Offer van Verlossing en Goddelijke Liefde. God verwacht van de mens dat hij dit geschenk van Eeuwig Leven in dank aanvaardt: door het regelmatig bijwonen van de Heilige Mis geeft u blijk van de wil om deel te hebben aan de Verlossing, want de Heilige Mis is de voortzetting, vernieuwing en voltooiing van het Offer van het Kruis. Indien u de Heilige Mis niet regelmatig bijwoont, kunt u de vruchten der Verlossing niet plukken. Een mens die niet regelmatig de Heilige Communie ontvangt, wordt door God beschouwd als een mens die het geschenk der Verlossing niet waardeert en die de Aanwezigheid van Jezus in zijn hart niet verlangt.
Tijdens de Heilige Eucharistie is het altaar symbool voor Calvarie. Het Misoffer is de bovennatuurlijke herhaling van het Lijden en de Dood van Jezus. Wanneer u de Heilige Eucharistie bijwoont, bent u samen met het hele Hemels Hof in de geest aanwezig bij het Kruis op Calvarie, en bent u dus getuige van het grootste Mysterie dat God voor de zielen heeft bereid. Wees u daar ten volle van bewust, elk ogenblik van de Heilige Mis. Elke Eucharistie brengt nieuwe genaden van Verlossing over de mensheid. Met hoe meer eerbied u bij dit onvoorstelbare gebeuren aanwezig bent, des te meer draagt u zelf bij tot de afbetaling van de collectieve zondeschuld van de mensheid van alle eeuwen. In Gods ogen is dit het grootste wat een ziel kan doen voor haar eigen heiliging en voor de instandhouding van de hele schepping.
Naarmate minder Heilige Missen worden opgedragen, minder mensen de Heilige Mis bijwonen, en deze met minder eerbied en toewijding wordt bijgewoond, vergroot opnieuw de schuld jegens Gods Gerechtigheid en groeit de kloof tussen God en de zielen. Beschouw deze bedenking niet lichtzinnig, want zij is van het allergrootste belang voor het eeuwig Heil van de hele mensheid. Daarom: woon zo vaak mogelijk de Heilige Mis bij, in de diepste eerbied, ontvang de Heilige Communie in de grootst mogelijke waardigheid, en betracht een leven in de grootst mogelijke deugdzaamheid. In de Communie ontvangt u Jezus, doch Hij blijft slechts in u in de mate waarin Hij in u een levenssfeer aantreft die Hem herinnert aan de Hemel, en Hij kan Zijn Verlossingswerk in u pas voltooien wanneer u Hem de gelegenheid geeft om voldoende lang in u werkzaam te blijven, dus zolang u in staat van genade leeft. Bedenk dat bij elke zonde, fout of nalatigheid na de Heilige Communie, de effecten van de werking van Jezus in u verminderen.
Daarom heeft elke Communie ontvangen terwijl u lange tijd niet hebt gebiecht, niet alleen geen verlossende waarde maar is een dergelijke Communie zelfs een belediging aan Jezus: u nodigt Hem als het ware uit in een onreine ziel. De Heilige Eucharistie is in wezen een even groot geschenk als het Verlossingsoffer van Calvarie zelf. Zij geeft uiting aan de barmhartigheid van God, die heeft gewild dat de mens die niet op liefdevolle wijze aanwezig kon zijn tijdens de verlossende Passie van Jezus, toch nog getuige kan zijn van dit wonderbare gebeuren door het bijwonen van de gedachtenis eraan in de Heilige Mis.
Omdat het verlossende Lijden van Jezus het Eeuwig Leven in de Hemel opnieuw mogelijk heeft gemaakt, is het louter gerechtigheid indien God u niet als christen beschouwt wanneer u niet regelmatig de Heilige Mis bijwoont en dus geen deel hebt aan het Lichaam en Bloed dat Jezus destijds ook voor u heeft gegeven aan het Kruis. Wacht niet tot het te laat is: spreek een grondige Biecht, en wees voortaan regelmatig getuige van het Offer van de grootste Liefde in de Heilige Eucharistie. Leg er in uw hart ook uw eigen lijden en lasten in de offerkelk om ze samen met de Offerande van Jezus aan God op te dragen, en stel Hem aldus in staat om ook met u te zijn tot het einde der tijden.

BRON: uit de onderrichtingen van het Maria Domina Animarum Apostolaat: (zie onderrichtingen: boeken: Stormschriften.)

Het Brood en de Wijn die tijdens een speciaal herdenkingsritueel (de Heilige Mis) door de priester aan God opgedragen  wordt tot gedachtenis aan Zijn geofferd Lichaam en Bloed. Op het Kruis heeft Hij Zichzelf daadwerkelijk aan de Eeuwige Vader geofferd voor het Heil der mensen.”


Gebed : communiegebed van

 de H.Ignatius van Loyola:


Ziel van Christus, Heilig Mij.
Lichaam van Christus, Maak mij zalig.
Bloed van Christus, verzadig mij.Water uit de Zijde van Christus, Reinig mij. Lijden van Christus, versterk mij.

O goede Jezus, verhoor mij. Bij uw-Heilige wonden , verberg mij. Laat niet toe dat ik van u gescheiden worde.Tegen de boze vijand verdedig mij. In Het uur van mijn dood roep mij. Doe mij dan tot u komen. Opdat ik met uw Heiligen u kan loven, In de eeuwen der eeuwen . Amen.











donderdag 19 maart 2015

MARIA'S LENTE IN DE ZIEL:

Bloei van de eigen tuin – Maria’s lente in de ziel:
Maria, Ik smeek u, herschep de tuin van mijn ziel, opdat ook ik volkomen in overeenstemming moge zijn met alles wat God van mij verwacht.”


Echte totale toewijding aan Maria kan vergeleken worden met een begrafenis van uw ziel, uw geest, uw hart, uw lichaam, uw wil en uw hele levensweg van geboorte tot en met het laatste ogenblik, in de allerheiligste grond van de Onbevlekte Tuin van Maria. Het is een proces waarbij u uzelf levend begraaft, want in feite sterft in u slechts al het wereldse, om plaats te maken voor een ware verrijzenis van alle hogere niveaus van uw wezen. Tijdens dit proces (dat zich in een snel tempo kan voltrekken, doch in bepaalde opzichten een leven lang duurt) stort uw Hemelse Meesteres handenvol zaad in u uit, opdat uw zielentuin zo spoedig mogelijk op de Hare moge beginnen te lijken: Zij wil er de bloemen (deugden) en vruchten (verdiensten) in terugvinden die Haar het gevoel geven, in u evenzeer “thuis te zijn” als in Haar eigen Tuin. Eén van de zaden die Zij als eerste in u zal uitstrooien, is dat van de blijmoedigheid, dat in u de ontvankelijkheid voor het Goddelijk Licht optimaal moet maken, en u moet helpen om dit Licht volkomen te verwerven en het over uw omgeving uit te stralen om veel vrucht voort te brengen.
Zaad in uw bodem gestort te krijgen, biedt geen garantie dat het ook werkelijk zal ontkiemen. Of dit gebeurt, en hoe snel en hoe efficiënt, zal afhangen van uw eigen medewerking en uw overgave aan Maria’s heerschappij over u en uw leven. Oprechte blijmoedigheid is daarom vaak één van de meest opvallende tekenen van een gevorderde overgave aan Maria.
Laat de Meesteres van alle zielen u onderrichten over de wijze waarop u het zaad van de blijmoedigheid in uw eigen ziel tot vrucht kunt brengen:
1.                    Leer anders te kijken naar de beproevingen en lasten op uw levensweg. Blijf uzelf ervan overtuigen dat elke beproeving en last een bloem plant in de tuin van uw ziel, en dat u telkens u een beproeving of last niet aanvaardt, ertegen protesteert of God kwalijk neemt dat u deze ervaring moet doorstaan, onkruid laat opschieten in de tuin van uw ziel.
2.                    Oefen u erin, niet lang stil te staan bij negatieve ervaringen. Zo leert u alle gebeurtenissen van uw aardse leven relativeren, begrijpen dat zij vergankelijk zijn en geen belang hebben voor de Eeuwigheid die na dit leven komt. U zult uit deze ingesteldheid een gevoel van bevrijding halen, dat u in staat zal stellen om blijmoediger te worden: waarom uw leven laten vergallen door gebeurtenissen die niet eens belangrijk zijn voor de nooit eindigende eeuwigheid die komt na de korte tijd die u op aarde doorbrengt?
3.                    Leer het zo te zien dat niet uw leven u beheerst, maar dat u uw leven beheerst. Talloze zielen zien zichzelf als slachtoffer of speelbal van alles wat in hun leven gebeurt. Dit geeft hun een gevoel van gevangenschap, en maakt hen star en gespannen, ontevreden en zelfs angstig of wantrouwend. Zodra de ziel zich TOTAAL weggeeft aan Maria, HAAR laat beslissen welke wending hun leven elke dag neemt, en met die volmaakte Hemelse beslissing akkoord gaat, kan zij zich vrij beginnen voelen. Een VRIJE ziel is een BLIJE ziel.
4.                    Bedenk steeds: blijmoedigheid is een ononderbroken verheerlijking aan God. Elke dag die volledig in blijmoedigheid wordt doorgebracht, is als een rozentuin waaruit voortdurend lofzangen ten Hemel opstijgen, want blijmoedigheid is slechts mogelijk wanneer de ziel Gods Beschikkingen in haar leven aanvaardt. Deze aanvaarding is een akt van Liefde tot God en van vertrouwen in Zijn Wijsheid. Daarom is in Gods ogen geen gebed groter dan een dag van blijmoedigheid. Wanneer blijmoedigheid een heersende ingesteldheid van hart wordt, verandert de ziel in een bron van rozen die omgezet worden in stortvloeden van Genaden voor de hele mensheid. Elke christen is geroepen om een dergelijke bron te worden. Door blijmoedigheid helpt u uw medemens, zijn dagelijks kruis te dragen. Dàt is de eerste levenstaak van elke ziel, want in uw lijdende medemens helpt u het Kruis van Jezus Zelf dragen.

GEBED:
“O Maria, Onbevlekte Koningin van tijd en eeuwigheid, hoezeer verlang ik, in uw Tuin bevrucht te mogen worden met het zaad van Goddelijk Leven.
Mag ik drinken uit de bronnen van uw onovertroffen heiligheid.
Mag ik eten van de vruchten van uw deugden.
Mag ik mij reinigen met de dauw van de Heilige Geest.
Mag ik delen in de verrukkingen van uw schoonheid van hart en ziel.
Mag ik de bescherming genieten van uw macht over alle bekoring en zonde.
Mag ik in u opgericht worden in de bries der Eeuwige Waarheid.
Wil mij genezen van de zwakheid van mijn gewonde ziel.
O Onbevlekte Tuin uit Gods hand, wil mij de volkomen eenheid met u bekomen, opdat ik in uw navolging moge worden tot beeld en gelijkenis van God”.
(Bron gebed: MDA-apostolaat)


Maria's Bloementuin



Maria, Meesteres van mijn ziel, uw Tuin is volmaakt zuiver omdat u steeds hebt gehandeld, gedacht, gesproken, gevoeld en verlangd in volkomen overeenstemming met Gods verwachtingen. Ik smeek u, herschep de tuin van mijn ziel, opdat ook ik volkomen in overeenstemming moge zijn met alles wat God van mij verwacht.

BRON:uit de onderrichtingen van Maria aan het Maria Domina Animarum Apostolaat:(zie onderrichtingen: boeken:wedergeboorte van het aards paradijs)

Uit een openbaring van Maria aan het MDA-Apostolaat:
19 december 2006:
In de mate waarin  de zielen  zich totaal aan Mij overleveren in de meest absolute toewijding, en hun totale zelfofferande aan Mij bekleden met de intentie dat Ik Mijn intenties tot verwezenlijking zou brengen, kan Ik de bronnen van alle kwaad en ellende onder de rechtstreekse invloed van Mijn macht trekken. Dit is de rechtstreekse voorbereiding van de grote Triomf van Maria, de Meesteres van de zielen. Ik wacht erop, dat Mijn dienaren hun vrije wil aan Mij afstaan opdat Ik Mij van Mijn troon kan verheffen en de satan tot getuige kan maken van de nadering van zijn definitieve nederlaag.”
Bron:(zie openbaringen december 2016)
http://www.maria-domina-animarum.net/



Maria wil de bloemen (deugden) en vruchten (verdiensten) in u terugvinden die Haar het gevoel geven, in u evenzeer “thuis te zijn.










dinsdag 17 maart 2015

DE HEILIGE JOZEF

DE HEILIGE JOZEF:
19 maart
icoon DE H. JOZEF



Vandaag gedenken wij de Heilige Jozef, de voedstervader van Jezus en levensgezel van de Allerheiligste Maagd Maria. Jozef was een belangrijke schakel in de ketting van Gods Heilsplan: Voor de ogen der wereld was hij de vader van de “Profeet van Nazareth”, in Gods ogen was hij als een scherm waarachter de aanloop naar het grote Verlossingswerk van Christus beschutting mocht vinden.
Op grond van zijn leven zoals de Meesteres van alle zielen ons dit heeft getoond, kan de Heilige Jozef worden beschouwd als Haar eerste toegewijde. Laten wij hem daarom vandaag vragen om zijn levenslange voorspraak en begeleiding in onze dienst aan de Koningin des Hemels en aan Gods Verlossingswerk, dat pas op het einde der tijd voltooid zal zijn.
In zijn hoedanigheid als patroonheilige van de stervenden begeleidt hij de ziel ook graag bij het sterven aan zichzelf en aan alle wereldse gehechtheden. Laten wij daarom vandaag onze hele levensweg onder zijn hoede stellen. Diegene, die door God waardig werd bevonden om Jezus en Maria, de heiligste wezens die deze wereld ooit heeft gezien, te beschermen, kan en zal ook ieder van ons met succes beschermen tegen elke wereldse invloed die Jezus en Maria in ons bedreigt, en zal ons graag zodanig helpen veranderen dat wij Christus in onze medemens leren herkennen en liefhebben, in plaats van Hem door onze woorden, handelingen, gevoelens en gedachten in de medemens te haten, te bedreigen of  te willen vernietigen.
Moge hij ons ertoe helpen ontsluiten, hem van harte te verwelkomen als vader van het huishouden van onze ziel.
BRON:  Maria Domina Animarum Apostolaat: (zie onderrichtingen: Boeken: Sluier van goud.)


Gebed tot St. JOZEF: Heilige Jozef, Patroon van de stervenden, U heeft de grote Genade mogen ervaren om tijdens uw stervensuur de bijstand en troost te gevoelen van uw Bruid, de Maagd Maria en uw Goddelijke Zoon Jezus Christus. 
Op de Weg naar de volmaakte vereniging met de Heilige Berg, die door de H. Geest het “Gebergte Gods” wordt genoemd, waar Jezus altijd verblijft en waarvan ik de Zin der acht Zaligheden zal leren, roep ik tijdens deze beklimming uw hulp en bijstand in om de horden op de steile helling te vlakken. 
Patroon van de stervenden, help mij om mijn eigenliefde en de slechte eigenschappen te laten afsterven en dat ik mij er op toeleg, om waar het enigszins maar mogelijk is te trachten de wil van anderen te doen en om hun neigingen en verlangens te leren kennen en me daaraan aanpas, en dan mijn eigen zinnen en voorkeur voorbij te zien. 
Tevens wil ik door u, de Heer bidden om een hartelijk berouw over al de zonden van geheel mijn leven en om de gevoelens evenredig aan de grootheid mijner bestemming. Om met u tot God te gaan, en de stem van mijn geweten vrij en openlijk te volgen. 
Heer Jezus Christus, vanuit de grond van mijn hart smeek ik u, Heilig deze tempel die uw verblijf moet worden! Wat ik door mijn fouten heb neergehaald kunt U alleen weer opbouwen. Wat ik door mijn hart verwoest heb kunt u alleen weer oprichten. Mijn Jezus, ik vertrouw op uw Barmhartigheid. Heilige Vader Jozef, Patroon van de stervenden en beheerder van het Heilswerk Gods, bid voor ons. “God zij geprezen!”

ST.JOZEF, JEZUS EN MARIA