ZOZEER HEEFT GOD DE MENS LIEFGEHAD...
Joh.3:16
Openbaringen over Gods Liefde voor de
Mens:
God is de Bron van
alle Liefde. In de schepping van de mens heeft Zijn Liefde haar hoogtepunt en
volheid bereikt. Daar de mens geschapen is naar Gods beeld en gelijkenis,
mag van de mens verwacht worden dat hij deze Liefde op volkomen wijze
zou weerspiegelen. Dat blijkt allerminst zo te zijn. Door de zondeval heeft de
mens het vermogen verloren om Gods Liefde op volkomen wijze over zijn omgeving
uit te stralen. Elke zonde is in wezen een overtreding tegen de Wet van de
Liefde. De grote opdracht van elk mensenleven bestaat hierin, dat de ziel de
weg naar de volmaaktheid terugvindt en deze met volharding zoekt te volgen
tot in de staat van heiligheid. De kern van deze heiligheid is het vermogen om
de Liefde in al haar aspecten tot maximale ontplooiing te laten komen, haar
ongeremd te kunnen ontvangen en haar om zich heen te verspreiden op een
zodanige wijze dat zij het sluimerend (en veelal vrijwel uitgedoofd) Vuur van
andere zielen nieuw leven inblaast, want Liefde is leven.
God heeft de mens
geschapen naar Zijn beeld en gelijkenis, doch de mens heeft dit beeld door zijn
ongehoorzaamheid jegens Gods Wetten zelf vervormd. Dat is de betekenis van het
gezegde dat de mensheid in de ziel melaats geworden is. Een mens
die waarlijk oprecht liefheeft, zonder voorwaarden of beperkingen en in
navolging van God Zelf, is volmaakt mooi. Maria is daarvan het groot
voorbeeld. Het is de zonde, elke afwijking van de Wet van Liefde, die
lelijk maakt. Van de Goddelijke schoonheid die oorspronkelijk in
de mens was gelegd, is weinig overgebleven. Zij keert pas terug indien, en in
de mate waarin, de mens de weg van de heiliging volgt. De ziel
kan slechts opnieuw een spiegel van Gods Liefde worden indien zijn Liefde zich tot
het uiterste toe spiegelt aan Gods Liefde. Niet alleen is voor de
heiliging Gods Genade nodig, het is tevens noodzakelijk dat de mens de Genade door
eigen inspanning tot vrucht brengt.
U zou het zo kunnen
zien: Bij haar schepping is uw ziel een mooie akker, met een bodem die alles in
zich draagt om de rijkste vruchten voort te brengen. Doch de meeste mensen
laten deze akker gewoon liggen, onbewerkt. De krachten van het kwaad zaaien
er allerlei onkruid in, maar deze zielen laten begaan. Het onkruid begint uit
te groeien tot een wildernis en put geleidelijk de bodem uit, zodat deze zijn
vruchtbaarheid verliest. Wat doet nu de ziel die kiest voor de weg naar de
heiligheid? Zij bevrijdt regelmatig haar akker van alle onkruid (berouw, biecht
en boetedoening), zij ploegt hem om zodat alle voedingsstoffen gemengd worden
(gebed en betrachting van de deugden) en zij stelt alles in het werk om de
vochtigheid op het gewenste peil te houden (zij zorgt voor evenwichtige benutting
van de regen der Genade en de zon der bezieling. Al deze handelingen waardoor
de toegewijde ziel haar akker in stand zoekt te houden, vormen samen de
uitingen van haar Liefde, want zij eren God door Zijn geschenken
zichtbaar te waarderen, en bevorderen het goed van de naaste door de eigen
akker in staat te stellen om rijke vruchten voort te brengen waarmee velen
gevoed zullen worden. De rijpe vruchten van de eigen akker dragen zaad dat
door veelvuldige Goddelijke genaden zodanig vruchtbaar is dat, wanneer zij door
de winden van Gods Geest naar andere akkers gevoerd worden, zij ook daar de
vruchtbaarheid verhogen.
Dit alles is het
effect van de versmelting van Gods Liefde (de schepping van de akker door de
Vader, de bevruchting van het zaad door de Vrucht van het Kruisoffer van Jezus,
en de overdracht van het zaad door de Heilige Geest) met de Liefde van de mens
die zich beijvert om Zijn beeld in zich te laten ontwikkelen. De
mens die de heiligheid betracht, heeft de waarde van Gods Liefde als enige
Bron van Leven begrepen, en spiegelt zich in zijn hele gedrag, in al zijn
woorden, gedachten en bestrevingen aan God Zelf. Naarmate de
genade van de roep tot de heiligheid beantwoord wordt door het verlangen naar
omvorming tot Gods beeld en gelijkenis, worden de ogen van de ziel geopend, en
leert deze te schouwen in de bron der Mysteries waarvan de aanblik en kennis
door de erfzonde voor de ziel verborgen waren. Zo worden aan de ziel de
bewijzen voor Gods oneindige Liefde geopenbaard:
1. De Eeuwige Vader, Schepper van de mens
en alles wat hem omringt, heeft Zijn Zoon Jezus in de
wereld gezonden om als Mens onder de mensen te leven, hun lot te
delen in een onvoorstelbaar zwaar leven, en te sterven in ondenkbare
omstandigheden. Het doel van de Menswording van Gods Zoon was de Verlossing van
de zielen door de effecten van de erfzonde te compenseren door het Kruisoffer,
zodat de mensheid opnieuw toegang zou krijgen tot de Eeuwige Gelukzaligheid in
de Hemel. De gemakkelijke oplossing voor God zou zijn geweest: de zozeer verdorven
mensheid hetzij de rug toe te keren (waardoor zij uiteindelijk haar eigen leven
onmogelijk zou maken, want zonder God is er geen leven), hetzij de Schepping te
vernietigen en te herbeginnen. Doch Hij heeft Zijn Schepping tegen
de hoogst denkbare prijs willen redden met een onvergelijkbaar
Offer van zelfvernedering. Hij had dit niet hoeven te
doen, maar Hij heeft het willen doen.
De les die u hieruit
moet trekken, is deze, dat ook uzelf het beste moet maken van elke
situatie, in overeenstemming met Gods Plan, in plaats van te wensen dat
alles totaal en radicaal veranderd wordt. Dat is een uiting van grote Liefde
voor datgene wat is, omdat God het zo gewild en voorzien heeft.
2. Gods belofte van Zijn Rijk op aarde bij de
Wederkomst van Jezus.Weinigen begrijpen de diepgang van deze belofte.
Zij betekent de vestiging van de afspiegeling op aarde van het Eeuwig Rijk der
Hemelen: een Rijk van Liefde, Vrede en Gelukzaligheid door innige eenheid
tussen God en de mensenzielen. De enige voorwaarde die God hierbij stelt, is de
heiliging van de mensheid. De mens heeft bewezen, zelfs de
vruchten van de Verlossing niet ten volle te kunnen benutten. Men zou het zo
kunnen stellen: De mens sterft van honger aan de rijkste tafelen. De vruchten
van de Verlossing zijn in staat om alle zielen te voeden voor de Hemel, doch de
menselijke zwakheid, het veelvuldig zwichten voor de bekoringen,
verhindert de zielen om deze vruchten tot zich te nemen, of maakt ze
onverteerbaar. God Zelf heeft Zich echter voorgenomen, de mensheid terug te
voeren naar de oorspronkelijk bedoelde staat van heiligheid. Dat is veel
méér dan de mensheid op grond van haar gedrag door de eeuwen heen verdiend
heeft.
3. De Goddelijke Barmhartigheid, die zo
groot is dat een ziel, die nochtans in de loop van een leven op aarde ontelbare
malen Gods Liefde beschaamt door in te gaan op bekoringen in al hun vormen,
niettemin de kans krijgt om de Gelukzaligheid van het Eeuwig Leven in de Hemel
te verwerven. God heeft geen moeite gespaard om de mens tegemoet te komen.
Enkele uitingen van Gods Barmhartigheid:
*De Sacramenten (Communie, Biecht, Ziekenzalving.) Ik heb vroeger reeds de
Sacramenten betiteld als 'raakpunten tussen Hemel en aarde'. Zij
brengen God in de ziel, zodat zij het Ware Leven terug kan
vinden. Zo krijgt de ziel gelegenheden om haar staat van genade te verhogen,
haar schuld jegens de Goddelijke Gerechtigheid te verminderen en zichzelf
opnieuw klaar te maken om de onbeschrijflijke uitwerkingen van Gods Liefde in
zich op te nemen en te verteren.
*Uw engelbewaarder. God heeft elke
mensenziel een engelbewaarder gegeven, die de opdracht heeft om haar te
begeleiden en te sturen op de wegen van God. Van u wordt de inspanning
gevraagd dat u uw hart opent voor de voortdurende ingevingen van uw
Hemelse gids. Hij kan uw ziel voor veel onheil behoeden.
*De onophoudelijke inspiraties van de Heilige
Geest. Geen mens heeft het recht, voor te geven dat hij alleen staat in
de dagelijkse strijd voor het Eeuwig Heil. Gods Geest spreekt in elke ziel,
maar of zij deze richtlijnen waarneemt, hangt af van de mate waarin zij geopend
is voor de dingen van de Hemel. Wie slechts oog heeft voor de belangen die
verband houden met het aardse leven, sluit de ogen van zijn ziel voor de
Hemelse tekenen, en wie zich laat overrompelen door de drukte van
de wereld, sluit de oren van zijn ziel voor de vredige stilte waarin
Gods Geest de eeuwige Waarheid openbaart en de wegen naar het Heil
bekendmaakt.
* De begeleiding op uw levensweg door ontelbare
tussenkomsten van de Voorzienigheid: Elke dag weer doen zich
allerlei gebeurtenissen voor die bedoeld zijn om de mens bij te staan, te
bemoedigen of 'van richting te doen veranderen'. Deze gebeurtenissen zijn zachte
tekenen van God, die gewoonlijk niet bruusk ingrijpt in de dingen der
wereld, maar wel zijn geliefde mensheid wil waarschuwen voor elke
stap die haar nog verder van Hem zou verwijderen. Gods Voorzienigheid werkt
niet alleen via gebeurtenissen, doch eveneens via ontmoetingen. Wanneer een
mens uw pad kruist, kan dit een diepere betekenis hebben: Ieder mens
heeft zijn eigen begaafdheden, zijn eigen levenstaak, is drager
van zijn eigen ervaringen die hij met anderen kan delen, enzovoort. God kan
tot u spreken door de mond van mensen.
God is onophoudelijk bezig met de mens, zoekend naar gelegenheden
om hem naar Zich toe te trekken zonder hem van zijn vrije wil te beroven. In
Zijn oneindige Wijsheid regelt Hij het in elkaar passen van
gebeurtenissen, ontwikkelingen, ontmoetingen, het spreken van woorden door
mensen op welbepaalde ogenblikken, enzovoort. Zalig de ziel die Hij waakzaam
vindt om deze tekenen te merken, die de genade in zich opneemt om ze te onderscheiden
en te begrijpen, en die voldoende Liefde opbrengt om er op te reageren in
de bestreving om Gods Plannen te bevorderen.
*De gelegenheden om te lijden om
de eigen verdoeming te verhinderen, eigen zondeschuld af te betalen, en de
komst van Gods Rijk van Liefde en Vrede te bespoedigen tot Heil
van de hele mensheid. Met wereldse ogen wordt lijden zelden beschouwd als
een zegen. Nochtans is het één van de grootste geschenken uit
Gods hand. God veroorzaakt geen lijden, maar Hij laat het toe
omdat Hij het kan gebruiken voor de verwezenlijking van Zijn Plan, dat
slechts de Eeuwige Gelukzaligheid van de zielen beoogt. De Wet
van de Goddelijke Gerechtigheid wordt dagelijks massaal en zwaar beledigd
door de ontelbare zonden die over de hele wereld bedreven worden. Het lijden
van de mens in lichaam en gevoelens is bij uitstek het betaalmiddel om de
schuld van de mensheid tegenover God te vereffenen. Om die reden is Jezus
Mens geworden: Om in een menselijk lichaam en een menselijk hart te
kunnen lijden en daardoor de mensheid te verlossen van de eeuwige verdoeming.
Alle lijden dat u treft (in uw lichaam, gevoelens, bezittingen, relaties
enzovoort) is een geschenk van Gods Liefde, omdat het is als een onzichtbare
spaarpot voor het Eeuwig Leven: Hier op aarde merkt u daarvan
gewoonlijk slechts de lasten, na uw aardse leven echter wordt de
opbrengst ervan u uitbetaald met een onvergelijkbaar grote intrest.
*Het vagevuur als gelegenheid
om schuld jegens de Gerechtigheid af te betalen, die u tijdens uw aardse leven
niet door lijden, toewijding, overgave, gebed en met Liefde aanvaarde
beproevingen hebt vereffend. Slechts de ziel die in volkomen staat van genade
dit leven verlaat, wordt rechtstreeks in de Hemel toegelaten. Het
vagevuur is een plaats (eigenlijk eerder een toestand) van uitboeting,
goedmaking. Het is de voorlopige bestemming van elke ziel die nog onbetaalde
schulden tegenover de Goddelijke Gerechtigheid op zich draagt, die
'afbetaalbaar' is, dit wil zeggen: schuld die goedgemaakt kan worden door een
loutering, een vorm van lijden dat na een welbepaalde tijd (afhankelijk van de
aard en de omvang van de schuld) uitloopt in een volkomen reinheid die de ziel
geschikt maakt voor de Hemel. De schuld is niet 'afbetaalbaar' indien zij zo
zwaar is dat volgens de Wet van Gods Gerechtigheid zelfs geen eeuwenlang lijden
zou volstaan om God met haar te verzoenen. In dit laatste geval verdoemt de
ziel zichzelf, en kan haar zelfs niet meer de loutering van het vagevuur worden
toegestaan.
De louteringstijd in het vagevuur is een zeer grote uiting van Gods Liefde,
want zelfs de noodzaak van een loutering gedurende vele jaren geeft de ziel
niettemin de zekerheid dat zij ooit Gods Glorie zal aanschouwen en de Eeuwige
Gelukzaligheid zal ervaren. Indien deze mogelijkheid niet bestond, zou het
aantal zielen dat voor eeuwig verloren zou gaan, nog ontelbaar groter zijn dan
nu reeds het geval is.
*Het stervensuur. Zeer weinige mensen
geven zich hier rekenschap van, maar God roept geregeld zielen uit het aardse
leven weg als een uiting van Liefde om hen te vrijwaren voor de
eeuwige verdoeming, omdat Hij in Zijn oneindige Wijsheid voorziet dat hun
zondeschuld te zwaar dreigt te worden vanwege hun onwil om
de weg van de deugd in te slaan.
4. Het geschenk van Maria als groot Model,
Moeder en Begeleidster.Ik hoef hier slechts te verwijzen naar vele van
mijn vroegere geschriften.
Het grootste
geschenk van Liefde dat u God kunt geven, is dat van een leven van gebed,
offerbereidheid en totale toewijding. Bedenk echter dat geen enkel offer
dat u kunt brengen, de liefdegaven van God aan u kan overtreffen, want Zijn
gaven, die voor het grootste gedeelte in het verborgene worden geschonken, betreffen
uw eeuwigdurende Gelukzaligheid. De enige weg om Gods beeld en gelijkenis
dichter te benaderen, is daarom deze van een heldhaftige Liefde,
dus van een totale navolging van Jezus en Maria, in de deugd
zowel als in het lijden.
BRON: Maria Domina Animarum Apostolaat
(Zie
onderrichtingen: Stormschriften I:
stormschrift n°39)
 |
| “De enige weg om Gods beeld en gelijkenis dichter te benaderen, is daarom deze van een heldhaftige Liefde, dus van een totale navolging van Jezus en Maria, in de deugd zowel als in het lijden.” |
