DE WEG NAAR HET HART VAN CHRISTUS

DE WEG NAAR HET HART VAN CHRISTUS:

Maria onderricht:

"Tot elke mensenziel zeg Ik: Laat je hart zodanig diep wortel schieten in Mijn Hart, dat de uit deze wortel opschietende boom zo groot kan worden dat je hem ononderbroken in je zielentuin ziet staan. Dan zul je elk ogenblik van je leven met Mij verbonden blijven, je laten motiveren door Mijn bloesems, eten van Mijn vruchten, onder het rijke bladerdek beschutting vinden tegen alle regen en stormen uit de wereld, en ononderbroken aan Mij, Mijn gesteldheden en Mijn verlangens worden herinnerd door het parfum van de boom, dat je hele tuin zal doen baden in de atmosfeer van de Hemel zelf.

Hoe laat een ziel haar hart diep wortel schieten in Mijn Hart? Door elk ogenblik van haar leven uitsluitend te verlangen naar eenheid met Mij en naar vlekkeloze navolging van Mijn innerlijke gesteldheden, die haar op onfeilbare wijze naar het Hart van de Christus kunnen leiden. Deze verlangens zijn het, die de wortel van het hart en Mijn grond volmaakt en blijvend met elkaar verbinden en de zielentuin maken tot een perceel van Gods Rijk op aarde. Ja, intens verlangen van de ziel naar eenheid met Mij en met Mijn gesteldheden is een gouden sleutel tot ontsluiting van de Verlossingswerken van de Christus in haar, en tot de voltooiing van het doel waartoe God haar in de wereld heeft gezonden. Hierdoor wordt de ziel tot spiegel die Gods Licht doorheen de Schepping helpt reflecteren en veel duisternis onwerkzaam kan helpen maken.

Ik spreek deze woorden vandaag omdat zij de zielen kunnen helpen ontwaken voor hun roeping tot volmaakte navolging van Jezus tot en met de omarming van de kruisen van het leven tot vervulling van Gods Wet van de Ware Liefde".

BRON: Maria Domina Animarum Apostolaat

(Zie openbaringen , 8 april 2019)

http://www.maria-domina-animarum.net/

“Streef naar eenheid met Maria, en naar vlekkeloze navolging van Haar innerlijke gesteldheden, die uw ziel op onfeilbare wijze naar het Hart van de Christus kunnen leiden.”

PAASZATERDAG

Paaszaterdag:

Jezus ligt in het graf op Paaszaterdag.

De diepe betekenis van de Smarten van Maria, de dag na de Kruisdood

De Verlosser is de Kruisdood gestorven, opdat elke ziel die Gods Liefde wil ervaren en Zijn Werken wil doen, het ware Goddelijk Leven zou vinden, een Leven dat ook niet door de kruisen van het leven gedood kan worden, doch dat deze kruisen integendeel verheerlijkt en de ziel in staat stelt om deze kruisen te ervaren als geschenken van de hoogste Liefde. In dit bewustzijn – de ervaring van de hoogste Liefde door het lijden en de smart die worden begrepen en aanvaard als de enige zinvolle weg doorheen het leven – heeft de Moeder Gods elk van Haar dagen op aarde doorgebracht. Vandaag vinden de zielen Haar terug in de diepste ervaring van de Smart.

Het Lijden van Jezus als Mens is voltooid. De absolute volmaaktheid ervan heeft na vele eeuwen de Hemel opnieuw geopend en heeft het Tijdperk van Gods Barmhartigheid ontsloten. Onder het Nieuw Verbond zal elk menselijk leven zin krijgen als weg naar een nieuw Rijk: Het Rijk Gods op aarde, dat gegrondvest zal zijn op de oneindige verlossende en heiligende macht van de Liefde en de toegewijde beproevingen. Vanop het Kruis heeft Jezus Zijn Moeder aan de zielen toevertrouwd, en de zielen aan Zijn Moeder. Zo heeft God het gewild: Dat de zielen het Nieuw Verbond en de Verlossing in zich vruchtbaar zouden maken door zich volkomen aan Maria te geven. In Haar zijn de volmaakte heiligheid en de volmaakte kennis van de Weg erheen. Maria heeft volmacht gekregen om de Werken van Jezus in elke ziel afzonderlijk tot volle ontplooiing te brengen.

Maria zou niet de Verlossing in de zielen tot voltooiing kunnen brengen, indien Zij niet Zelf de absoluut volmaakte Smart had ervaren. De Moeder van Smarten was ten volle de Medeverlosseres naast de Messias omdat Zij in Haar leven op aarde elk aspect van de menselijke smart in haar volheid heeft ervaren. God heeft Haar ziel in de Onbevlekte Ontvangenis voorbereid op de volmaakte heiliging van elke levenservaring, en bij de Menswording van de Goddelijke Messias in Haar Schoot is Haar Hart één gemaakt met het Hart van de Godmens, opdat Zij Hem in Zijn Verlossingsmissie met maximale vruchtbaarheid zou kunnen volgen. God verlangt van de ziel dat zij in haar eigen wezen "aanvult wat nog 'ontbreekt' aan het Lijden van Christus". God wil derhalve de mensenziel nodig hebben opdat onder al Zijn Werken niet slechts het Zegel van God doch ook de handtekening van de mensenziel zou staan. Zo heeft Hij de handtekening van Maria nodig willen hebben om Zijn Verbond van Verlossing voor de hele mensheid van alle tijden te bekrachtigen als Vertegenwoordigster van al het geschapene.

Maria is daardoor de Medeverlosseres, Zij die het Verbond van Verlossing ondertekent in naam van de hele mensheid. Opdat deze handeling, Die Zij aan de voet van het Kruis ten volle zou bekrachtigen, 'rechtskracht zou bezitten' binnen Gods Wet, moest Maria eerst alle mensenzielen van alle tijden in Haar Hart trekken als in een Offerkelk. Deze mystieke handeling komt neer op een akt van totale zelfofferande en zelfverloochening, waardoor een ziel zich in lichaam, geest en hart ter beschikking van God stelt voor het meedragen van alle lasten en kruisen van andere zielen, om deze in het eigen lichaam, geest en hart te helpen uitboeten. In Maria heeft God deze akt in haar volheid aanvaard omdat Zij ertoe voorbestemd was, de volmaakte Aanvulling op de Verlosser en Zijn Werken te zijn. Als gevolg hiervan heeft Maria een leven geleid van verschrikkelijke Smarten in geest en Hart, en (algemeen onbekend) lijden in het Lichaam. Zo stond Zij aan de voet van het Kruis, met alle zielen van alle tijden in Haar Hart, in mystieke eenheid met de Verlosser, Die aan het Kruis alle zonden uitboette: Een volmaakt Offer, gedragen door een Mens geworden God in eenheid met een geschapen ziel die in de orde der genade tot het hoogste niveau van het Goddelijk Leven was verheven.

Zelfs nu de Verlosser aan het Kruis is gestorven, worden Zijn Werken in het Hart van Maria verder gedragen. Gedurende de uren tussen de Kruisdood op Goede Vrijdag en de Verrijzenis op Paasmorgen draagt Maria de verschrikkelijke last van alle zielen van alle tijden. Zij weent onophoudelijk, niet in de eerste plaats om de menselijke reden (dat Zij Haar Zoon heeft zien sterven), doch om de spirituele reden: Op grond van de unieke gave die Zij van God heeft gekregen, waardoor Zij kennis draagt van alle mensenzielen van alle tijden, en van alle zonden van alle tijden, scheurt Haar Hart op deze dag na de Kruisdood van Jezus onder de verschrikkelijke last van alle zonden, die het Lijden van de Christus noodzakelijk hebben gemaakt. Zij weent onophoudelijk omdat Zij de volheid van de Waarheid schouwt, en daardoor weet welke pijnen de zonde God berokkent: De Eeuwige Liefde, die oceanen van Goddelijk Leven over de zielen uitstort, vindt op aarde slechts zeldzame beekjes ervan terug, terwijl het allergrootste gedeelte van de genadestromen door de zielen worden drooggelegd onder het stof van wereldse gehechtheden, en verdampen onder de koorts van ontelbare miljarden zonden.

Op Paaszaterdag sterft Maria in Haar Hart – deze volmaakte Spiegel van de oneindige Goddelijke Liefde – onder het besef dat de zielen zopas hun God hebben gedood, en dit in hun hart zullen blijven doen. Door dit besef zal de verschrikking van Goede Vrijdag voor Maria blijven duren tot het einde der tijden.

Over de zielen hangt het donker deken van de zonde. De Kruisdood van Jezus heeft de zon boven de Schepping doen opgaan, doch slechts de ziel die Jezus ten volle wil volgen door de liefdevolle toewijding van de kruisen van haar eigen leven, kan het Licht van deze zon in zich ontvangen, en door dit Licht het Hemels zaad van haar Verlossing tot bloei brengen. De Tranen van Maria zijn de regen, die het Goddelijk Leven in dit zaad opwekt. Wat een symbool: Tussen het Lijden en de Verlossende Kruisdood van Jezus en Zijn Verrijzenis ligt het Smartvol Hart van Maria. Zij is voor de zielen de Brug tussen hun lijden en hun verheerlijking, tussen hun beproevingen en hun heiliging.

Op Paaszaterdag rust het Lichaam van de Verlosser in het Graf. Ware navolging van Jezus bestaat ook hierin, dat de ziel de wereld in zich kruisigt en sterft aan de wereld, en dat zij al haar oude gewoonten en zwakheden toevertrouwt aan het Graf van het Hart van Maria, om daaruit te verrijzen voor een nieuw leven, het ware Goddelijk Leven.

BRON: Maria Domina Animarum Apostolaat

(Zie onderrichtingen: boeken: Edelstenen der genade.)

http://www.maria-domina-animarum.net/

Waken we vandaag bij het graf van Jezus, samen met Maria.

DE ZIN VAN HET LEVEN

DE ZIN VAN HET LEVEN:

Onderrichting over de zin van het leven door Maria, de Meesteres van alle zielen:

"Eén van de grootste boodschappen van hoop die Ik aan de zielen kan brengen, is deze: Gods Plannen en Werken zijn volmaakt. Zij laten niets onvervuld. Geen vragen blijven voor eeuwig zonder antwoord. Alles wordt vervolledigd zoals een puzzel die zich sluit. De mens wordt vervuld met vele vragen. Doordat het antwoord vaak schijnbaar uitblijft, is hij wel eens ten prooi aan de verleiding om te geloven dat vele dingen zinloos of zinledig zijn.

Ik druk de zielen op het hart dat op Gods Tijd alle vragen beantwoord worden. In het uur van haar oordeel bij Gods troon krijgt de ziel antwoord op alle vragen die zij zich tijdens haar leven heeft gesteld. Zo zal zij tijdens dat uur de volle zin van elk detail van haar leven zien. God oordeelt de ziel in de eerste plaats volgens haar vervulling van de Wet van de Liefde, maar Hij oordeelt haar eveneens volgens de mate waarin zij heeft geloofd in Zijn Wijsheid en Zijn Liefde, en heeft vertrouwd in de zinvolheid van alles waarvan zij de zin niet kon zien."

Elke ziel stelt zich vragen over de ware zin van het leven. De wereld geeft op vele van deze vragen geen bevredigend antwoord, en kán dit ook niet doen, daar de ware zin van het leven op een heel ander niveau dan het stoffelijke ligt: De ware zin van het leven ligt in de waarheid, dat elke mensenziel in de wereld wordt gezonden om door al haar doen en laten en al haar innerlijke gesteldheden (denken, voelen, verlangen, nastreven) Gods Werken van Liefde te helpen voltooien. Om deze levensopdracht te volbrengen, moet de ziel in elk detail van haar leven, in alle contacten met medeschepselen én met God (in gebed, meditatie, eredienst enz.) en via haar hele innerlijk leven de Wet van de Ware Liefde vervullen, met andere woorden: in haar hele doen en laten en in al haar innerlijke gesteldheden vastberaden en spontaan alle duisternis uitroeien en zich in oprechte Liefde volledig geven aan de bevordering van het welzijn van al haar medeschepselen en van de verwezenlijking van Gods bedoelingen. De ziel moet zich daarbij constant voor ogen houden, dat het Plan dat God voor de hele Schepping wil voltooien, ligt in de grondvesting van Zijn Rijk van volmaakte Liefde en Vrede voor en tussen alle schepselen over de hele wereld, en dat dit dus het Plan is, waartoe zij haar persoonlijke bijdrage moet leveren. Alle mensenzielen zijn werktuigen via dewelke God dit Plan zoekt te voltooien.

In de mate waarin de ziel aan deze opdracht beantwoordt, geeft zij haar leven op aarde de ware zin die God ervoor beoogt.

De Meesteres van alle zielen roept op tot de presentatie van dit menupunt om zielen extra te motiveren tot een waarlijk vruchtbaar leven in dienst van Gods Werken. De Koningin des Hemels heeft in dit verband reeds diverse onderrichtingen geïnspireerd, die via dit punt kunnen worden opgeroepen. Deze teksten behoren daarom tot de meest essentiële van de hele Wetenschap van het Goddelijk Leven.

BRON: Maria Domina Animarum Apostolaat

(Zie hoofdmenu: De zin van het leven.)

http://www.maria-domina-animarum.net/

“Roei spontaan en vastberaden alle duisternis uit in al je doen en laten! Wees een overwinnaar! Ook Jezus Christus overwon de dood.”

HET BOEK VAN GODS LIEFDE

HET BOEK VAN GODS LIEFDE:

Korte beschouwing geïnspireerd door  Maria, Meesteres van alle zielen:

Gods Geest ademt de geur van de Eeuwige Lente over vele tuinen uit. Sommige zielen zijn allergisch voor deze geur, andere laten zich erdoor in verrukking brengen. Hoe zou men dit niet kunnen doen? Tenslotte neemt een ziel, die de Hemelse Koningin waarlijk liefheeft, toch meteen de geur van haar Geliefde waar – de Hemelse Bruid ademt immers geen andere lucht uit dan deze van Gods Geest...

De Ketting van Licht is een Wonderwerk van de Meesteres van alle zielen. Zij is eigenlijk een bijzondere uitdrukking van Gods Liefde voor ons en van Zijn respect voor ons (hoe is het toch mogelijk...), want tenslotte zou Maria reeds een Ketting van Licht hebben indien Zij heel eenvoudig Haar hoogheilige armen om onze wereld heen zou spreiden. Wat doet Zij echter? Zij ontsluit zondige mensenzielen zo zeer, dat deze zich aan elkaar sluiten om een Ketting van Licht te vormen. In overeenstemming met Gods principes wil Maria niets doen zonder ons, slechts dan heeft het resultaat voor Haar enige waarde. Welke mooie aansporing voor ons: Om een Ketting van Licht te kunnen vormen, moeten wij zelf het Ware Licht in ons opnemen, en op kracht van een oprechte Liefde de stroom voortbrengen om dit Licht steeds feller te laten stralen. O Goddelijk Mysterie...

Steeds weer ben ik tot tranen toe bewogen geweest door het inzicht dat God door de gaven van de mystiek zielen zo innig met Zich, respectievelijk met de Koningin des Hemels verbindt, dat deze tot bruggetjes kunnen worden, over dewelke andere zielen veiliger over de kolkende rivieren van het werelds leven naar het Licht kunnen trekken. Het resultaat: steeds weer een ziel die niet verdrinkt, doch de kracht vindt om, ondanks de stormen, in de haven van het Heil te belanden. Voor de mystieke ziel op haar beurt is er de verrukking van de ervaring van het Kruis. Wat een verlies, wanneer de ziel in haar enige leven op aarde niet heeft kunnen ervaren wat het betekent, in de schaduw van het Kruis te hebben geademd, en daar pas echt de Tegenwoordigheid van Jezus en Maria diep in het hart te hebben gevoeld.

Soms welt in mij de gedachte op: Hoe kan de heerlijkheid in de Hemel een heerlijkheid zijn, wanneer de ziel daar niet op een leven in innigste eenheid met Jezus en Maria kan terugkijken? Hoeveel zielen zuchten na dit leven over de vele gelegenheden die zij hebben verzuimd, om de Ware Liefde intens te beleven, door zelfopoffering en zelfverloochening? Precies daarin ligt immers het zwaarste lijden in het vagevuur: in het besef van de ziel, dat zij in haar dagelijks leven de Ware Liefde onvoldoende in haar volheid heeft nagestreefd, zodat het hart de belangrijkste van Gods Wetten nooit echt heeft kunnen beleven.

Volkomen, onvoorwaardelijke en eeuwigdurende toewijding, bijvoorbeeld aan Maria, is een bruiloft die vlekkeloze trouw vereist. Trouw betekent, er onder alle denkbare omstandigheden onvoorwaardelijk voor de geliefde te zijn, opdat het heilig verbond ononderbroken gestalte zou krijgen. Elke gelegenheid om de geliefde Liefde te betonen, is dan een waar voorrecht, een geschenk, en de Ware Liefde wordt pas voltooid in de smart. Het zaad van dit besef heeft Christus vanaf het Kruis in de bodem der harten uitgestort. Zalig zij, die met een volkomen geopend hart de tekenen in zich opnemen, die God hen onophoudelijk stelt, want zij zullen de bloemen der Wijsheid in hun eigen zielentuin zien bloeien.

Deze rode draad loopt doorheen ons christen-zijn, en vormt de ware zin van ons bestaan. Om de ervaring van de eenheid met de verlossende en heiligende Liefde reeds op aarde op steeds hogere niveaus te kunnen verwezenlijken, hebben wij als het ware extra handen, zelfs een 'extra' hart nodig. In de totale Mariatoewijding wordt ons een dergelijk tweede hart gegeven. Welke verrukking bieden dan de momenten waarop het eigen hart door het mooiste en heiligste van alle geschapen harten wordt overgenomen, en het eigen zo gebrekkige hart plotseling niet meer lijkt te bestaan. In dergelijke ogenblikken komt het de ziel voor, alsof zij de hele Schepping kan overzien en omvatten: de volheid van de Liefde... en van de smart. Plotseling zijn God en die 'andere' Werkelijkheid zo tastbaar nabij. Die “andere” Werkelijkheid... eigenlijk de enige werkelijkheid waarin de ziel thuis is, want datgene, wat wij voor werkelijkheid houden, is slechts de schijn van al datgene, wat ons hart zo volkomen met het wereldse tracht te verbinden, dat talloze harten het ervaren als het enige wat bestaat. Welke tragedie draagt de verblinding van het hart in zich voor de ziel, en hoeveel onkruid zaait zij in de akkers van het Heil.

Smart en Liefde, kunnen deze dan worden verenigd? Absoluut, op de toppen van het lijden ontplooit de Liefde zich als de bloem der bloemen, de belichaming van het Goddelijk Leven. Boeken zou men over deze ervaring kunnen schrijven... indien er slechts woorden zouden bestaan om de letters van Vuur te vertalen, die in dergelijke uren in het hart worden gebrand als getuigenissen tegen de bedrieger der harten en zijn duistere manipulaties. Gelukkig lezen God en Zijn Koningsdochter ons hart zoals een open boek... Ook een boek zwijgt, en spreekt niettemin duizenden woorden. Een weide vol lentebloemen deint slechts zachtjes op de bries, en leest desondanks aan alle schepselen ononderbroken voor uit het Boek van Gods Liefde.

BRON: Maria Domina Animarum Apostolaat

(Zie onderrichtingen: meditaties: het boek van Gods Liefde.)

http://www.maria-domina-animarum.net/

“Om een Ketting van Licht te kunnen vormen, moeten wij zelf het Ware Licht in ons opnemen, en op kracht van een oprechte Liefde de stroom voortbrengen om dit Licht steeds feller te laten stralen. O Goddelijk Mysterie...”

DE TRIOMF VAN HET ONBEVLEKTE HART VAN MARIA EN HET RIJK VAN MARIA

DE TRIOMF VAN HET ONBEVLEKTE HART VAN MARIA EN HET RIJK VAN MARIA:

"Uiteindelijk zal het Onbevlekte hart van Maria zegevieren in deze wereld."

Goede vrienden, de laatste tijd regent het terug  “voorspellingen van datums”waarop “iets” zou gebeuren. Het is niet omdat we dit jaar in het 100-jarige jubileum (2017!) van Fatima zitten dat er in dit jaar “iets” zou gebeuren…De “triomf van het Onbevlekte hart van Maria (zoals voorspeld door Maria in Fatima) zal geen éénmalige gebeurtenis zijn die zal plaatsvinden op één bepaalde dag!

Het is iets wat moet groeien in de  harten van de mensen…Eerst moet het rijk van Maria gevestigd worden in de harten van de mensen. De H.Grignion de Montfort zei:”Moge het rijk van Jezus Christus komen door het rijk van Maria.” Eens Maria heerst als de Koningin in de harten van de mensen, zal Zij in staat zijn er het kwaad uit te roeien. En dan ook die ziel in volheid naar Haar Zoon Jezus Christus te leiden! De H.Montfort zegt ons trouwens “Maria is de KORTSTE ZEKERSTE en VEILIGSTE WEG om tot Jezus te gaan!”

“Maria is de KORTSTE ZEKERSTE en VEILIGSTE WEG om tot Jezus te gaan." (H.Grignion de Montfort) 

Eens Maria Haar Rijk heeft gevestigd in de harten van de mensen zal Zij ook het rijk van Jezus  in de harten tot stand laten komen, en vervolgens ook in de wereld, dat zal dan de triomf van het onbevlekte hart zijn. Het kwade zal geen macht meer hebben want het zal verpletterd zijn door de voet van Maria, en de weg zal vrij zijn om het Rijk Gods in de wereld tot stand te laten komen! Daarom is het van groot belang om in toewijding aan Maria te leven, en zo al onze offers en gebeden aan Maria te schenken, want deze heeft Zij nodig om dit te laten geschieden. U ziet dat dit een werk is dat niet op één dag zal gebeuren maar over een bepaald tijdperk dient te geschieden. Maria heeft een leger van strijders nodig die in Haar dienst werken om Haar triomf van Haar Onbevlekte hart tot stand te laten komen! Sluit je aan om ook een soldaat (apostel) in dienst van Maria te worden!

Dagelijks Toewijdinggebed aan MARIA door de H.Grignion de Monfort:

“O Maria, in tegenwoordigheid van alle engelen en heiligen, kies ik u heden, tot mijn Moeder en Koningin. Ik wijd mij aan u toe en geef u, vol liefde en overgave, mijn lichaam en mijn ziel, alles wat ik heb en wat ik ben. Ik bied u de verdiensten aan van mijn goede werken uit het verleden, in het heden en in de toekomst. Ik geef u het volkomen recht, om over mij te beschikken en over al wat mij toebehoort, zonder voorbehoud, naar uw goedvinden, tot meerdere eer en glorie van God, in de tijd en in de eeuwigheid..AMEN.”

“Maria is het GROTE TEKEN, de Vrouw die de dageraad laat gloren op het einde van de nacht der zielen. In Haar zijn onmetelijke rijkdommen verzameld, schatten van Goddelijke Mysteries, oceanen van glorie die zichzelf onophoudelijk blijven vermenigvuldigen.”

”Maria is de Vrouw die de kop van de slang onder Haar voeten zal verpletteren.” 

(Genesis 3: 15)

“MOGE HET RIJK VAN JEZUS CHRISTUS KOMEN DOOR HET RIJK VAN MARIA.” (H.Grignon de Montfort)

EEN KRUIS DRAGEN

EEN KRUIS DRAGEN:

Het kruis op je nemen: (Betekenis)

Dat Jezus deze woorden in de context van zijn lijden uitsprak is zeker geen toeval. (“ Als iemand achter Mij wil komen, moet hij zichzelf verloochenen, zijn kruis dagelijks opnemen en Mij volgen.”-Lucas 9:23) Want wij kunnen deze weg niet gaan als we niet bereid zijn om te lijden. Dat betekent het kruis. Het kruis maakt duidelijk dat Jezus zo zeer in conflict met de wereld stond, dat de wereld Hem niet wilde verdragen. (Het licht schijnt in de duisternis, maar de duisternis kon het niet verdragen.-Joh.1) Ook wij als christenen zullen conflicten tegenkomen. Als wij de mensen door het Woord van God hun zonden en verlorenheid laten zien, moeten wij rekenen met hun afwijzing of zelfs dat ze ons belasteren. Wij zullen eventueel onze “goede reputatie” verliezen, omdat we hen dingen zeggen, die onaangenaam zijn en waardoor ze zich aangeklaagd voelen. Jezus zegt dat wij dat niet alleen moeten verdragen, maar zelfs verheugd moeten zijn als dat gebeurt. (“Gelukkig zijn jullie wanneer ze je omwille van mij uitschelden, vervolgen en van allerlei kwaad betichten. Verheug je en juich, want je zult rijkelijk worden beloond in de hemel; zo immers vervolgden ze vóór jullie de profeten.”-Matteus 5:11-12)

 Een "kruis te dragen krijgen" kan ook bedoelen deelachtig worden in het lijden van Christus en lichamelijk (of geestelijk) lijden te dragen te krijgen. De apostel Paulus drukt het als volgt uit: "Op het ogenblik verheug ik mij dat ik voor u mag lijden en in mijn lichaam mag aanvullen wat nog ontbreekt aan het lijden van Christus, ten bate van Zijn Lichaam, dat is de kerk. (Kolossenzen1: 24)

 Dit lijden dan opofferen, kan zeer vruchtbaar zijn voor uw eigen ziel en voor andere zielen, vooral als het gebeurt in toewijding aan Maria:

“Het vruchtbaarst zijn uw offers in het kader van een totale toewijding aan de Heilige Maagd. Zij maakt elk kruis dat u in aanvaarding en Liefde hebt gedragen, tot een ware goudmijn voor het Heil van zielen.” 

“Als iemand achter Mij wil komen, moet hij zichzelf verloochenen, zijn kruis dagelijks opnemen en Mij volgen.”

HET VERLANGEN VAN DE EEUWIGE LIEFDE

HET VERLANGEN VAN DE EEUWIGE LIEFDE:

"Op elke mensenziel afzonderlijk rust de verantwoordelijkheid voor het herstel van het immense onevenwicht in de Schepping door een radicale ommekeer in het hart naar een volkomen beleving van de Liefde in al haar doen en laten en in haar diepste innerlijke gesteldheden: Liefde tot God en al Zijn Werken (o.a. de natuur) en Plannen (in de eerste plaats Zijn doelstelling tot grondvesting van Zijn Rijk op aarde), Liefde tot alle medemensen zonder onderscheid van ras, taal of cultuur, en Liefde tot alle andere medeschepselen, dit alles in het volle bewustzijn van het feit dat al het levende Gods handtekening draagt en daardoor Zijn zegen van Liefde heeft gekregen, en van het feit dat deze zegen zijn werking niet verliest door enige onvolmaaktheid of onverschilligheid van God, doch uitsluitend door de uitwerkingen van de duisternis in de mensenharten.”

BRON: Maria Domina Animarum Apostolaat

(Zie Onderrichtingen: HET VERLANGEN VAN DE EEUWIGE LIEFDE)

http://www.maria-domina-animarum.net/

 

“Op elke mensenziel afzonderlijk rust de verantwoordelijkheid voor het herstel van het immense onevenwicht in de Schepping door een radicale ommekeer in het hart naar een volkomen beleving van de Liefde in al haar doen en laten en in haar diepste innerlijke gesteldheden.”

 

ALLES HEEFT EEN BETEKENIS

ALLES HEEFT EEN BETEKENIS:

“MARIA, Schatbewaarster van alle genaden.”

Alles heeft een betekenis, ook ziekte. Men moet daar dus iets mee doen. Zolang iemand ziekte ervaart als een last, zal ze hem irriteren of deprimeren. Zodra hij er echter zin in kan vinden, is zij niet langer zijn vijand, doch een instrument, een soort vermogen dat hij God ter beschikking kan stellen.
Ziekte kan de ziel heiligen, en lichamelijk lijden kan karakter, persoonlijkheid en levensvisie veranderen. Zodra de mens er zin in vindt, laat het hem groeien. Hij leert inzien dat alle lichamelijk leed slechts tijdelijk is. Wat lang duurt naar wereldse maatstaven, is nietig in vergelijking met het leven van Eeuwige Gelukzaligheid dat de mens wacht als hij zijn leven leidt zoals God dat van hem verwacht. Aan God offers brengen in Liefde, moet men hier en nu doen, alleen hier op aarde krijgt men die kans. De eerste vreugde vindt de mens in het besef dat zijn leed, gedragen met Liefde en geduld, in gelijkmoedigheid en blijmoedigheid, zijn naasten genade kan geven. Daar zorgt Maria voor, als Schatbewaarster van alle Genaden. Ook Maria Zelf kan men er aldus mee verheugen, want Zij kan er Haar andere kinderen mee helpen. Indien de zieke echter knorrig loopt om zijn ziekte, prikt hij een nieuwe doorn in Haar Smartvol Hart. Zij heeft reeds zoveel geleden om de zondige wereld. Wanneer de mens Maria zijn leed aanbiedt als een geschenk, zal Zij ongetwijfeld aan zijn zijde blijven, zoals Zij dat bij Jezus langsheen Zijn Kruisweg heeft gedaan, en Haar Tegenwoordigheid zal hem de kracht geven om zijn kruis te dragen.

BRON: Maria Domina Animarum Apostolaat

(Zie gebeden, tussenteksten, gebed n°51)

TOEWIJDING VAN EEN ZIEKTE AAN MARIA:

Lieve Moeder Maria,
Vandaag verschijn ik voor u in het volle besef van mijn aardse zwakheid.
Ik leg mijn ziekte in uw handen. Wil ze op het altaar van uw Onbevlekt Hart aan God offeren als een bloem van lijden voor het Heil van de wereld, zoals Jezus mij dat heeft voorgedaan.
Schenk mij de genade van een verlichte geest, opdat ik zin in mijn ziek-zijn moge vinden. Leer mij begrijpen dat mijn aardse lijden mijn ziel heiligt en tot bron van genaden voor mijn medemens wordt indien ik het met Liefde en geduld kan dragen.
Schenk mij de kracht van blijmoedigheid en gelijkmoedigheid, opdat ik u het offer van deze beproeving kan aanbieden als een bloem tot vertroosting, en niet als een nieuwe doorn in uw Smartvol Hart.
Mijn liefhebbende Moeder, treur niet om uw ziek kind, want ik wil u vreugde geven door zelfverloochening en onthechting van mijn stoffelijk wezen.
O Maria, zoals uw Aanwezigheid de last van Jezus' Lijden draaglijker heeft gemaakt, wil ook ik, uit Liefde tot u, dit kruis met vernieuwde moed torsen, nu ik u voor altijd aan mijn zijde weet.

BRON: gebed n°51 MDA-apostolaat:

http://www.maria-domina-animarum.net/

"Maria zal aan uw zijde blijven en u kracht schenken om uw kruis te dragen."

MATIGHEID

MATIGHEID:

Een onderrichting over de deugd van de matigheid:

Matigheid is een deugd die alles te maken heeft met het vermogen tot onthechting van materiële dingen, dus het vermogen om de behoeften van de ziel voorrang te geven op de behoeften van het lichaam, die vaak schijnbehoeften zijn. Uw lichaam kan met veel minder rondkomen dan de hoeveelheid materiële middelen die u het gewoonlijk toevoert. Doordat de zintuigen onder allerlei wereldse invloeden een ongekend aantal behoeften voelen, is de mens gemakkelijk geneigd tot overdaad in de bevrediging ervan. Wanneer deze overdaad tot een geregeld terugkerende neiging wordt, kunnen wij spreken van gulzigheid. In feite is overdaad reeds alles wat verder gaat dan datgene wat uw lichaam strikt nodig heeft om te leven.

Eén van de meest sprekende voorbeelden van overdaad of onmatigheid is alcoholisme, drankzucht: het veel meer drinken (en dan nog van een drank die verslavend kan werken) dan nodig om de dorst te stillen. Een ander voorbeeld is vraatzucht: het veel meer eten dan nodig om de honger te stillen of het lichaam behoorlijk te voeden. Een veelvuldig voorkomende vorm van onmatigheid, die de vorm van verslaving kan aannemen, is snoepzucht, de hang naar suikerwaren en gelijkaardige producten die weinig voedingswaarde bezitten doch zeer veel mensen vangt in de strikken van onmatigheid, vaak uit een ongezonde drang naar compensatie voor bepaalde emotionele ongeregeldheden, complexen, verdriet enzovoort. Bij onmatigheid geeft de mens blijk van het feit dat hij niet in staat is om te voelen wanneer de grens wordt bereikt van datgene wat goed is voor hem. Matigheid is een uiting van de intelligentie die God in uw lichaam heeft ingebouwd om u tijdig te waarschuwen tegen schade die u uzelf kunt toebrengen. U zou onmatigheid kunnen beschouwen als het negeren van het regelmechanisme dat God uw lichaam heeft gegeven. In dat opzicht is onmatigheid dus ook een zonde tegen Gods Wijsheid.

Onmatigheid is een onvermogen om lichamelijke behoeften te bedwingen. Dat geldt ten aanzien van voedselopname, drank, roken, gebruik van medicijnen en zelfs van drugs, en ook ten aanzien van seksuele behoeften: Een bovenmatige seksuele drift die niet onder controle wordt gehouden, is een vergevorderde vorm van onmatigheid, die onder andere kan leiden tot verkrachting en tot ongewenste intimiteiten.

Onmatigheid kan zich ook manifesteren door de neiging om uw medemens te verleiden tot gulzigheid, tot overmatig eten of drinken, tot roken terwijl hij daar niet echt voor voelt, enzovoort. Ik wil ook wijzen op de ondeugd in het verschijnsel waarbij u een medemens aanzet tot ongezonde gedragsverandering doordat u in het openbaar opschept over bepaalde gewoonten (bijvoorbeeld op het seksueel vlak) waaraan deze medemens niet voldoet, zodat hij zich 'abnormaal' begint te voelen en daarom poogt te volgen wat hij op grond van uw uitspraken meent dat u zelf als norm ziet (zelfs al is dit niet zo.) Op basis van dergelijke praatjes laten sommige mensen zich inderdaad tot ondeugd verleiden.

Matigheid is één van de grote deugden die pleiten voor bezieling door Gods Geest. Om die reden is elke aansporing van een medemens tot onmatigheid breed genomen te beschouwen als een zonde tegen de Heilige Geest. U ontwricht daardoor het denken, voelen en de hele levensbeschouwing van een mens die in zich reeds de weg had gevonden om zich tegen de verleidingen en de greep van de wereld af te zetten.

BRON: Maria Domina Animarum Apostolaat

(Zie onderrichtingen: boeken: Lentebloesems aan de levensboom.)

http://www.maria-domina-animarum.net/

“Drankfestijnen bij jongeren monden soms uit op dramatische afloop voor bepaalde deelnemers…”

WARE HOOP

WARE HOOP:

Maria onderricht:

De mens die de deugd van de hoop bezit, houdt rekening met de waarheid dat Gods Liefde alles vermag, en ook alles zal doen, op Zijn Tijd. Hij bezit het vermogen, blijmoedig te leven en met Liefde en begrip te lijden, omdat hij in al zijn doen en denken in hoge mate rekening houdt met een werkelijkheid die zich op een nog onbepaald, later ogenblik zal verwezenlijken, namelijk de Eeuwige Gelukzaligheid na dit aardse leven. Wie hoopt, verwacht dat een situatie beter zal worden. De christelijke hoop berust op de vertrouwvolle verwachting dat er voor de ziel een beter leven, een vervulling van een toekomstverlangen ligt te wachten, omdat God goed is.

Voor wie de ware hoop koestert, zijn ook de beproevingen zoet, omdat hij ze ziet als een toenadering tot God, toestanden die het verwachte (de Eeuwige Gelukzaligheid én de vervulling van Gods Plan) dichterbij brengen. Echte hoop is daarom geen passief afwachten, het is integendeel een bron van motivatie voor een nog meer verbeten inzet in het bestreven van het goede dat later zal komen. Hoop sluit steeds een boodschap van vreugde, belofte en verwachting in zich, want het is als een Licht dat in de duisternis schijnt. Wie de ware hoop kent, is er in de diepte van zijn hart van overtuigd dat het goede zal komen, hij leert op grond daarvan dat alle duisternis slechts schijn is en dat de ware werkelijkheid het Licht is.

Hoop verwijst steeds naar het feit dat de mens zich in een bepaalde situatie niet helemaal goed voelt en dat hij uitkijkt naar betere tijden. Daarom ook is de hoop een Goddelijke deugd: Zij draagt in zich de boodschap dat de heilstoestand van de zielen als geheel niet in overeenstemming is met Gods Wil, en zij laat de mens aanvoelen dat God Zelf verlangt naar de mogelijkheid om een Rijk van Genade te vestigen, en dat Hij daarvoor zielen nodig heeft die zich daar totaal voor inzetten. Deze inzet vergt een onophoudelijk zelfoffer, en de motivatie daartoe wordt in de ziel gelegd met het Licht van de hoop.

Hoop is ook het houvast voor de ziel die in de put raakt door een plots besef van zondigheid. Wanneer de ziel op zeker ogenblik voelt dat zij niet in overeenstemming leeft met Gods Wet, kan de hoop dienst doen als de eerste vonk die nieuwe warmte in de kilte van het zondebesef brengt, of als ladder om uit de duistere put te klimmen en opnieuw op zoek te gaan naar het Licht.

Het is ook mogelijk, hoop te koesteren zonder echt te geloven, doch dan leeft men in een fantasiewereld, een schijnrealiteit: U tracht dan naar iets moois en aantrekkelijks waarvan u in feite niet gelooft dat het ooit zal komen. In dit geval kan men moeilijk spreken van echte hoop, doch eerder van zelfbegoocheling, een misleiding die u aan uzelf niet bewust wil toegeven omdat u ergens beseft dat, zodra u toegeeft dat u er niet in gelooft, uw hele wereld en al uw houvast in elkaar zal storten. Want daar gaat het bij echte hoop om: vertrouwen, een waar houvast, een stil weten dat het zo zal zijn.

Een gebrek aan hoop kan tot uiting komen in twijfel, en in een ergere graad in vertwijfeling en wanhoop ten aanzien van de dingen des levens. Deze gesteldheden wijzen op een gebrek aan vertrouwen in Gods Voorzienigheid en in de Liefde waarmee Hij de mens benadert. Ook pessimisme, neerslachtigheid, droefgeestigheid kunnen het gevolg zijn van een ontsporing in de hoop. Wanneer de ziel zich voor ogen houdt dat zij in goede handen is, wat er ook gebeurt, kan zij deze toestanden overwinnen. Dat gebeurt op grond van de hoop op beterschap, die in wezen een vertrouwen in Gods liefdevolle beschikkingen is.

Twijfel is in wezen een plots gebrek aan vertrouwen op Gods Voorzienigheid doordat de twijfelende mens opeens rekening begint te houden met de kans op mislukking van zijn goede voornemens. De twijfel kan tot op zekere hoogte gezond zijn (de deugd der voorzichtigheid), doch zodra zij de overhand krijgt, treedt een gesteldheid op die de normale werking van de ziel belemmert.

Vertwijfeling is een gesteldheid waarbij de twijfel langduriger en intens wordt, en waarbij men er nauwelijks nog in slaagt om zichzelf te overtuigen van de mogelijkheid dat het goede zal gebeuren. Deze houding druist dus reeds lijnrecht in tegen de christelijke levenshouding, die veronderstelt dat u doorheen de duisternis van het kruis het Licht van de verheerlijking blijft zien, zoals Jezus ons dat heeft voorgedaan.

De wanhoop is de toestand van ware capitulatie: De ziel geeft zichzelf over aan de vijand, die aast op haar complete ontmoediging. Wat is ontmoediging? De gesteldheid waarin u 'de moed ontnomen wordt'. Ontmoediging is het beroofd worden van het Licht van de hoop.

Het is de gesteldheid waarin de ziel ook al haar normen en waarden verliest, en daardoor tevens haar ingebouwd controlemechanisme, haar zelfbeheersing, haar gedragscode. Dit betekent dat ook de zonde minder bewust bedreven wordt. Ik zou het zo kunnen uitdrukken, dat de ziel in deze gesteldheid lijdt aan een vorm van 'spirituele oververmoeidheid' of 'verbijstering' of 'verstarring'. Door de gedeeltelijke uitschakeling van de normale waarden en normen, leeft de ontmoedigde, en zeker de vertwijfelde of wanhopige ziel geleidelijk aan in de (vaak ongewilde) illusie dat 'het er allemaal niet meer op aankomt'.

Deze gesteldheid is een broedhaard voor zonden, en overigens ook voor zelfmoordgedachten en zelfs voor krankzinnigheid. In Gods ogen is deze gesteldheid op zich een ondeugd doordat de ziel hierdoor blijk geeft van gebrek aan vertrouwen in Gods werking en Voorzienigheid, en van onwil ten aanzien van het dagelijks kruis. De moeilijkheden op uw levensweg worden zodanig beschikt dat zij u specifieke lessen kunnen leren. Wanneer u zich uit die situatie terugtrekt (door het opgeven van de christelijke gedragsnormen, door u volledig in uzelf terug te trekken zoals bij bepaalde geestesziekten gebeurt, door zelfmoord, door het gebruik van antidepressiva en andere zogenaamde psychotrope medicijnen) legt u daardoor tegenover God in feite de verklaring af: "Ik speel niet meer mee in het raderwerk van Uw Heilsplan", wat neerkomt op een afzweren van het kruis en een verloochening van Jezus. Elk gebrek aan hoop is in wezen een gebrek aan vertrouwen in het Licht, en daardoor een verloochening van een kernelement van uw christelijk geloof, de enige Waarheid van God.

Een bijzondere vorm van gebrek aan hoop ligt in het overstappen van het christelijk geloof naar een andere godsdienst. Waarom verloochent iemand zijn christelijke afkomst? Omdat hij diep binnen in zich de hoop op zijn Heil verloren heeft. Waarom gebeurt dit? Omdat de mens vaak het Heil zoekt waar het niet te vinden is, en op één of andere wijze zelden vrede neemt met de vooruitzichten voor de eeuwigheid, doch de schatkist reeds tijdens dit leven wil zien opengaan. De krachten die afwijken van de Leer van Christus pikken hier gretig op in door holle beloften die zogenaamd reeds tijdens dit leven in vervulling zullen gaan. Dit geldt voor vele niet-christelijke godsdiensten, en zeker voor sekten.

BRON: Maria Domina Animarum Apostolaat

(Zie onderrichtingen: boeken: Lentebloesems aan de levensboom.)

http://www.maria-domina-animarum.net/

“Aan hen heeft God bekend willen maken hoe glorierijk dit mysterie is voor alle volken: Christus is in u, hij is uw hoop op goddelijke luister.” (Kolossenzen 1:27)