woensdag 30 april 2014

MARIA: DE WEDERGEBOORTE VAN HET AARDS PARADIJS

MARIA: DE WEDERGEBOORTE VAN HET AARDS PARADIJS: 

Maria de wedergeboorte van het aards paradijs


Door de erfzonde heeft de mens Gods grootste geschenk, de heiligheid in een leven van verrukkingen in het Aards Paradijs, verwaarloosd. In Zijn onbegrensde, volmaakte en eeuwigdurende Liefde heeft de Schepper het ideaalbeeld van Zijn bouwwerk niet losgelaten. Het Aards Paradijs is verlaten en voor geen mensenziel nog toegankelijk. Gods Hart is gewond doordat het meesterwerk van Zijn Schepping het hoogheilig verbond met Hem verbroken heeft. De zielen hebben het vermogen om in volmaakte eenheid met Gods Wet te leven, verloren doordat de erfzonde de bodem van hun ziel heeft verwond. Zij verliezen hierdoor hun vlekkeloze zuiverheid, want zij dragen nu het litteken van de schending van hun volmaakte band met God, waardoor zij Zijn Goddelijk Licht niet meer in vlekkeloze toestand kunnen weerspiegelen. Voortaan zou de Schepper het Licht van Zijn Liefde niet meer in volmaakte staat naar Hem teruggestraald zien.
God wil het meesterwerk van Zijn Schepping redden, Hij wil de mensenzielen opnieuw in Zijn Hart trekken en hen de kans geven, het Hemels Paradijs te veroveren door een leven in heiligheid. Daartoe zal Hij Zijn Zoon in de wereld zenden, om in de zielen de sleutel tot het Paradijs te leggen, evenals de gebruiksaanwijzing om zich deze sleutel tot nut te maken. Zijn Zoon, Jezus Christus, zal ter wereld komen uit een mensenkind, de Vrouw, die nu door God wordt verkondigd aan Lucifer, de bekoorder die de eerste zielen heeft geïnspireerd tot het bedrijven van de erfzonde en dus het schenden van het heilig verbond.
De Vrouw zal de zondeval voor de hele mensheid wreken. God wil in de Vrouw, Maria, de verrukkingen van het Aards Paradijs opnieuw tot leven wekken. Zij zal de levende Draagster zijn van alle Hemelse verrukkingen die een ziel gedurende haar leven in een stoffelijk lichaam zal kunnen dragen. Zij zal hierdoor een levend Teken worden tegen Lucifer, een levend Teken voor de almacht van God en voor het feit dat niet alle zielen voor eeuwig geschonden zullen zijn.
De ziel van Maria wordt geschapen als de absolute uitdrukking van Gods Glorie, Liefde, macht, en Zijn vastberadenheid om de mensenziel in ere te herstellen. Maria is Gods weerwoord op de schending van het heilig verbond op aanstichten van de grote vijand van God en de zielen. God had de mens geschapen, en een heilig verbond met hem gesloten, doch de mens bleef niet trouw. Nu schiep Hij Maria, sloot het verbond der verbonden met Haar, en Zij zou voor eeuwig trouw blijven. De Schepping kreeg haar Kroon, gemaakt uit goud dat nooit zijn schittering zou verliezen. De mensheid zou het Aards Paradijs terugkrijgen, in een vorm die eeuwigdurend zou zijn en die alle zielen van goede wil in hun weg naar de vernieuwde heiligheid zou ondersteunen door Haar luister, Haar Glorie en Haar ongeëvenaarde macht. God verwezenlijkte hierdoor Zijn aanvankelijk Decreet waardoor de mensenziel de ware heiligheid terug zou krijgen. Hij sprak (ziehier de woorden van de Allerheiligste Drievuldigheid bij de schepping van de ziel van Maria, zoals op 8 december 2006, geopenbaard in het kader van de Openbaringen van de Meesteres van alle Zielen):
“Ziehier de mensenziel, hersteld in haar oorspronkelijke staat van heiligheid en bekroond met het Vuur van Onze Godheid. De Vrouw zal Zij zijn. Uit Vuur van Ons Vuur maken Wij Haar. Het diepe wezen van alles wat Wij hebben gemaakt en nog zullen maken, zal in Haar aanwezig zijn in de hoogste graad van volmaaktheid. Zij zal macht hebben over al het geschapene, Zij zal de volheid van het Leven dragen, Zij zal Onze Mysteries doorschouwen. Groot Teken zal Zij zijn, aanstoot en vernedering voor de duisternis, want het Licht zal in Haar wonen en aan Haar Hart ontvloeien. Al het bezielde zal Haar voeten verheerlijken, want alle werken der duisternis zullen onder Haar voeten vergaan tot stof. Leef en heers, Vuur van Ons Vuur, want in U zal komen die IS. In U zal Hij zijn, en Gij in Hem. Mirjam(=Maria) zal Uw naam zijn: “Oceaan van Goddelijke macht, rijkdom en Glorie.
God schiep Maria’s ziel uit “grondstof” van Zijn eigen Godheid, en Hij zag dat het goed was...
Aanschouwt het verloren Aards Paradijs, opnieuw tot leven gekomen in de Onbevlekte Tuin van de ziel van Maria. En zie Gods verbond van de Laatste Tijden:
“Zie Maria, de Onbevlekte Tuin van Mijn welbehagen en Meesteres van alle zielen. Tot Koningin over alles heb Ik Haar bestemd. Van de vruchten uit deze Tuin zult gij eten in tijd en eeuwigheid, opdat gij opnieuw zult worden tot Mijn beeld en gelijkenis.”
MARIA,de zuiverste ziel der zielen.


(BRON: uit de onderrichtingen van  het Maria Domina Animarum Apostolaat: zie onderrichtingen:boeken:"Wedergeboorte van Het Aards Paradijs”:

Voor de mei maand verwijs ik ook graag naar volgende blogs:





dinsdag 15 april 2014

WITTE DONDERDAG: HET LAATSTE AVONDMAAL

Witte donderdag: Het Laatste avondmaal (instelling van de H.Eucharistie):
LAATSTE AVONDMAAL

De eucharistie is niet te begrijpen zonder kennis te nemen van bepaalde passages uit de Bijbel. In het Nieuwe Testament staat dat Jezus de eucharistie heeft ingesteld. Dat deed hij tijdens het joodse paasmaal dat Hij vierde op de avond voor zijn lijden en sterven. De instelling van het joodse paasfeest staat beschreven in Exodus. Dit oudtestamentische boek verhaalt van de verlossing van het volk Israël uit de Egyptische slavernij en het verbond dat God bij die gelegenheid met Israël sloot. In de eucharistie wordt gevierd dat Christus de uiteindelijke verlosser is en dat Hij met zijn bloed een nieuw verbond heeft bekrachtigd.

De viering van de eucharistie is al zo oud als het christendom zelf. De Katholieke Kerk leert dat het sacrament is ingesteld door Christus zelf. Dat deed hij tijdens het Laatste Avondmaal, aan de vooravond van zijn lijden en sterven. De Kerk herdenkt het Laatste Avondmaal in de Liturgie van Witte Donderdag. Ze brengt in herinnering hoe Jezus samen met zijn Twaalf Apostelen het paasmaal vierde. Tijdens deze viering nam Hij brood, sprak er de zegen over uit, brak het en gaf het aan zijn apostelen met de woorden: neemt en eet hiervan, dit is mijn Lichaam. Ook nam Hij een beker gevuld met wijn. Daarover zei Hij: dit is mijn bloed. Dat Jezus dit gedaan en gezegd heeft, is overgeleverd door de apostelen. Deze overlevering is terechtgekomen in het Nieuwe Testament en wel in de eerste brief van de apostel Paulus aan de christenen van Korinthe en de evangeliën van Marcus, Matteüs en Lucas. Wat deze teksten zeggen over de instelling van de eucharistie, kan niet begrepen worden zonder dat de oudtestamentische oorsprong ervan belicht is:
1.          Instelling paasfeest:
In het bijbelboek Exodus staan diverse verhalen die van groot belang zijn voor het begrip van de eucharistie. Allereerst is dat de instelling van het Paasfeest, als herdenking van de bevrijding van het volk Israël uit de Egyptische slavernij. Dit feest bevat drie belangrijke rituele elementen: het offeren van een gaaf en mannelijk lam; het bestrijken van de deurpost met het bloed van dat lam; en het eten van het vlees van het paaslam in combinatie met ongedesemd brood. Dat laatste was zelfs zo belangrijk dat Pesach later ook wel het feest van de Ongezuurde Broden werd genoemd
2.          Paaslam
In hoofdstuk 12 van Exodus staat hoe God, voorafgaande aan de Uittocht, aan Mozes  en Aäron voorschrijft hoe de Israëlieten het Paasfeest moeten vieren. 'Op de tiende van deze maand moet iedere familie een lam uitkiezen. Het lam moet gaaf zijn, van het mannelijk geslacht en eenjarig. U kunt er een schaap of een geit voor nemen. U moet de dieren vasthouden tot aan de veertiende van de maand. Dan moet heel de verzamelde gemeenschap van Israël ze slachten in de avondschemering.' En even verder op: 'In dezelfde nacht moet het op het vuur gebraden vlees gegeten worden.' Het lam is zowel een offer aan God als voedsel voor de gemeenschap. Zoals we zullen zien geldt hetzelfde voor de eucharistie. De instelling van de H.eucharistie gebeurde door Jezus zelf, tijdens het Laatste avondmaal op Witte donderdag.“Onze Verlosser heeft bij het laatste avondmaal, in de nacht, waarin Hij werd verraden, het eucharistisch Offer van Zijn Lichaam en Bloed ingesteld, om hierdoor het kruisoffer door de eeuwen heen voort te zetten tot aan Zijn komst en zo aan Zijn geliefde bruid, de Kerk, het gedachtenisteken van Zijn dood en verrijzenis toe te vertrouwen." 
3.          Bloed aan de balk:
In Exodus 12 staat verder dat God de Israëlieten beveelt in de paasnacht bloed van het geslachte lam te nemen en dat uit te strijken over de beide deurposten en over de bovenbalk van de deur van alle huizen waar het lam gegeten wordt. 'Deze nacht zal Ik door Egypte gaan en alle eerstgeborenen van Egypte, zowel mensen en dieren slaan. Aan alle goden van Egypte zal ik het vonnis voltrekken. Maar het bloed aan de huizen zal een teken zijn dat u daar woont. Als Ik het bloed aan uw huizen zie, zal Ik aan u voorbijgaan. De vernietigende plaag zal u niet treffen als Ik Egypte tref.' (Exodus 12: 12-13) Hier zien we dat bloed een onheilafwerende werking heeft.  Bij de instelling van de eucharistie neemt Jezus een beker wijn en zegt: 'Dit is mijn bloed dat vergoten wordt tot vergeving van de zonden.' (Matteüs 26:26) Deze uitspraak moet verstaan worden tegen de hiergenoemde achtergrond: Het vergoten bloed van Jezus strekt tot heil.


4.Manna:
Brood uit de hemel
Het tweede verhaal in Exodus dat ons inzicht verschaft in de rijkdom van de eucharistische symboliek gaat over het zogeheten Manna, het brood uit de hemel. In hoofdstuk 16 staat: 'Op de vijftiende dag van de tweede maand na hun vertrek uit Egypte bereikten ze de woestijn van Sin. Daar begon het volk zich opnieuw te beklagen. Tegen Mozes en Aäron zeiden ze: 'Had de Heer ons maar laten sterven in Egypte. Daar waren de vleespotten tenminste gevuld en hadden we volop brood te eten. U hebt ons alleen maar naar de woestijn gestuurd om ons te laten verhongeren. Daarop zei de Heer tot Mozes: Ik zal voor jullie brood uit de hemel laten regenen.' (Exodus 16: 1-4)
Jezus als hemels brood
Verderop in Exodus laat God het inderdaad een vreemd soort voedsel regenen. Manna, zeiden de Israëlieten, wat ongeveer betekent 'Wat is dat?'.
De Israëlieten begrepen niet wat het was. Mozes zei tot hen: 'Dat is het brood dat de Heer u te eten geeft.' (Exodus 16, 15)
In het Evangelie van Johannes grijpt Jezus terug op dit verhaal. 'Voorwaar Ik zeg u: niet Mozes heeft u het brood uit de hemel gegeven, maar mijn Vader. Hij geeft u het ware brood uit de hemel. Het brood van God is het brood dat neerdaalt uit de hemel en dat leven geeft aan de wereld. Ik ben het brood dat leven geeft. (Johannes 6, 32-35)

 “Ik ben het levende brood, dat uit de hemel is neergedaald. Als men van dát brood eet, zal men leven in eeuwigheid. En het brood dat Ik zal geven, is mijn vlees, voor het leven van de wereld.”(Joh.6: 51)
5. Bloed van het Verbond:
'Dit is mijn bloed'
Dat bloed in Exodus tot heil strekt, bleek uit de passage over het paaslam. Maar verderop in Exodus staat een verhaal dat nog belangrijker is voor het verstaan van Jezus' woorden tijdens zijn afscheidsmaal op de avond voor zijn lijden en sterven. Want als Jezus over de beker wijn zegt 'drink er allen uit, want dit is mijn bloed van het verbond, voor velen vergoten tot vergeving van de zonden' (Matteüs 26, 27), dan ligt het voor de hand te veronderstellen dat Hij teruggrijpt op Exodus 24. Daar zien we hoe mensen met bloed het verbond met God bekrachtigen.

Mozes besprenkelt het volk met bloed
Nadat Mozes de Wet van God heeft ontvangen op de berg Sinaï, wordt het verbond dat God met het volk Israël heeft gesloten door de Israëlieten bekrachtigd door een ritueel. Toen gaf Mozes jonge Israëlieten de opdracht om stieren op te dragen als brand- en slachtoffers voor de HEER. Mozes nam de helft van het bloed en deed dat in schalen, terwijl hij de andere helft uitgoot over het altaar. Toen nam hij het verbondsboek en las dit voor aan het volk. En zij verzekerden: 'Alles wat de HEER zegt zullen wij doen en ter harte nemen.' Vervolgens nam Mozes het bloed, sprenkelde dat over het volk en sprak: 'Dit is het bloed van het verbond dat de HEER, op grond van al deze woorden, met u sluit'.' (Exodus 24: 5-8)

Nieuw Verbond:
Als Jezus zegt: 'vergoten tot vergeving van de zonden', dan verwijst hij mogelijk naar een passage uit het bijbelse profetenboek Jeremia. De profeet Jeremia hamerde erop dat trouw aan Gods Wet moet blijken uit daden van rechtvaardigheid en niet louter uit het volbrengen van rituele voorschriften.
'Er komen dagen - godsspraak van de HEER - dat Ik met Israël en Juda een nieuw verbond sluit, geen verbond dat Ik met hun voorvaderen gesloten heb, toen ik hen uit Egypte leidde. Want dit verbond hebben zij verbroken. Dit is het nieuwe verbond dat ik in de toekomst sluit: Ik schrijf mijn Wet in hun binnenste. (…) Ik vergeef hun misstappen. Ik denk niet meer aan hun zonden.' (Jeremia 31:31-34)  Deze profetie is volgens de evangelisten vervuld door Jezus, die het Nieuwe Verbond bekrachtigde met zijn bloed.


Dag des Heren:
Opmerkelijk is dat de heilige samenkomst van de christenen niet op de sabbat, de zevende dag van de joodse week, plaatsvond, maar op de eerste dag van de week. Die werd  'Dag des Heren' genoemd. Christus de Heer was immers op de eerste dag na een sabbat verrezen. Dag des Heren is in het Latijn: Dies Domenica, waar het Italiaanse domenica en het Franse dimanche van is afgeleid. Met beide woorden wordt de Zondag bedoeld.
(het 3é gebod van God:”Heilig steeds de Dag des Heren!” Wat wil zeggen respecteer deze dag als rustdag en hem te heiligen door een dienst ter ere van God bij te wonen. (De eucharistieviering! ) De Roomse en de Oosterse Kerken geloven dat tijdens de Consecratie Christus' lijden telkens wordt hernieuwd.



CONSECRATIE




NIEUWE TESTAMENT:
Toen Johannes de Doper naar Jezus keek was hij ervan overtuigd dat de Messias gekomen was. Hij zei: “Zie, het lam van God(cfr. Oude testament: het paaslam dat geslacht moet worden) dat de zonden van de wereld wegneemt.” (Johannes 1:29)
Instellingsverhaal:
Om hen nogmaals op het hart te drukken dat de eucharistie een heilige bijeenkomst is, schrijft Paulus vervolgens aan de Korinthiërs: Zelf heb ik van de Heer de overlevering ontvangen die ik u op mijn beurt heb doorgegeven: Dat de Heer Jezus in de nacht waarin Hij werd overgeleverd, een brood nam, het dankgebed sprak, het brood in stukken brak en zei: 'Dit is mijn lichaam; het is voor jullie. Blijft dit doen om Mij te gedenken.' Na de maaltijd zei Hij zo ook van de beker: 'Deze beker is het nieuwe verbond door mijn bloed. Blijft dit doen om Mij te gedenken, telkens wanneer u eruit drinkt' (1. Korinthiërs, 11: 23-25) Dit is het eerste zogenoemde instellingsverhaal, dat we in andere versies ook aantreffen in de evangeliën van Marcus, Matteüs en Lucas.



In de Eucharistie ontvang je het hemels Manna; "de Engelenspijs... die alle smaak in zich bevat" (Wijsh.16,20). Zoals het volk in de woestijn er zijn overleving aan dankte, zo geeft "het brood van God", uit de hemel neergedaald, het leven aan de hele wereld en niet enkel aan het uitverkoren volk (Joh.32, 33). De Eucharistie is voor jou even noodzakelijk als voor Israël het manna in de woestijn, op zijn weg naar het beloofde Land. Dit "geestelijk Voedsel"

 (1 Kor.10,3) is de waarborg van het eeuwig leven.



EUCHARISTIE VIEREN


Tot één lichaam verenigd:
Bisschop Cyrillus (ca. 376-444) van Alexandrië (kerkvader) in Egypte heeft gedurende zijn openbaar leven krachtig de stelling verdedigt dat God mens geworden is in de persoon van Jezus. De menswording was volgens Cyrillus het werk van Gods Geest. Diezelfde Geest is ook werkzaam in de sacramenten, dus ook in de eucharistie, aldus Cyrillus in een uitleg van het Johannes-evangelie. Wij allen hebben één en dezelfde Geest ontvangen, de Heilige Geest. Op een bepaalde wijze zijn wij met elkaar én met God vermengd geraakt. Want zoals de kracht van het heilig vlees iedereen die het heeft ontvangen, verenigt tot één lichaam, zo brengt de Heilige Geest allen tot geestelijke eenheid.


Wat je ziet, is niet wat je krijgt:
De Noord-Afrikaanse bisschop H. Augustinus (354-430) van Hippo heeft veel over de eucharistie gesproken en geschreven. Opvallend is zijn nadruk op de mysterieuze aanwezigheid van Jezus tijdens de eucharistieviering.

  In een preek zei hij ooit: Wat u hier ziet, is brood en een kelk. Maar uw geloof moet u leren, dat het brood Christus' lichaam is en de kelk zijn bloed bevat. Maar hoe is zijn lichaam dan brood? En hoe is deze kelk of wat deze kelk bevat, zijn bloed? Dat noemen we, broeders, daarom sacrament of mysterie.
 Hier is dan ook het Schriftwoord van toepassing:”Zalig zij die niet zien en toch geloven.” (Johannes 20: 29) Zalig die niet zien en toch in dit mysterie geloven en er deel aan hebben!

Je bent wat je eet:
Paus Leo de Grote (ca.400-461) formuleerde haarscherp wat de zin is van de Communie voor de gelovige. De deelname aan het lichaam en bloed van de Heer bewerkt niets anders dan dat wij overgaan in wat we ontvangen. Dus door het lichaam van Christus te eten, word je wat je eet. Dit inzicht is schatplichtig aan Paulus, die in de Eerste Brief aan de Korinthiërs schreef: U bent het lichaam van Christus en ieder van u is van dit lichaam een onderdeel. (1. Korinthiërs 12:27) Leo de Grote zegt dus dat wie communiceert (te communie gaat), lidmaat van de gemeenschap (communio) van christengelovigen wordt.


 Openbaring van Johannes:
De eucharistie is niet alleen een gedachtenis aan Jezus, maar ook een vooruitwijzing naar de Messiaanse toekomst. Jezus is de Messias, die aan het einde der tijden de mensheid zal oordelen. Het laatste boek van de Bijbel, de Openbaring van Johannes, gaat daar over. Jezus wordt in dit boek voorgesteld als het geslachte Lam Gods, maar ook als Bruidegom. Als het Rijk Gods definitief is doorgebroken, wordt de Kerk als een bruid tot de ene Bruidegom gevoerd. De ziener Johannes zegt: En de engel zei tegen mij: “Schrijf op: Gelukkig zijn zij die uitgenodigd zijn voor het bruiloftsmaal van het Lam”. (Openbaring 19:9)  In de eucharistie reciteert de priester deze tekst vlak voor de communie. Daarmee wordt aangeduid dat deelname aan de eucharistie een voorafspiegeling is van de eindtijdelijke maaltijd.




LAM GODS

  

Voor deze heilige dagen verwijs ik ook naar eerder gepubliceerde blogs:

Witte donderdag: JEZUS IN GETSEMANEhttp://jezusmariagroep.blogspot.be/2013/03/witte-donderdag-jezus-in-getsemane.html

 

Goede vrijdag: JEZUS VOOR DE RECHTERhttp://jezusmariagroep.blogspot.be/2013/03/goede-vrijdag-jezus-voor-de-rechter.html

 

JEZUS GEGESELD.JEZUS MET DOORNEN GEKROONDhttp://jezusmariagroep.blogspot.be/2013/03/goede-vrijdag-jezus-gegeseldjezus-met.html

 

JEZUS DRAAGT ZIJN KRUIShttp://jezusmariagroep.blogspot.be/2013/03/goede-vrijdag-jezus-draagt-zijn-kruis.html

 

 HET LIJDEN VAN JEZUS:http://jezusmariagroep.blogspot.be/2013/03/goede-vrijdag-het-lijden-van-jezus.html

 

STILLE ZATERDAG: 


PASEN:

http://jezusmariagroep.blogspot.be/2013/03/pasen.html

 

 

 

 

 

 

 

 







dinsdag 1 april 2014

TOEWIJDING AAN HET HEILIG KRUIS EN AAN DE HEILIGE WONDEN VAN JEZUS



TOEWIJDING AAN HET HEILIG KRUIS EN AAN DE HEILIGE WONDEN VAN JEZUS

 

 TOEWIJDING AAN HET HEILIG KRUIS:

O HEILIG KRUIS VAN JEZUS, IK AANBID EN BEMIN U!



Heilig Kruis van Jezus Christus, Bron van onze Verlossing, ik verenig mij met U in een geest van aanbidding, en vertrouw mijn hele wezen aan U toe tot eerherstel voor alle heiligschennissen in deze wereld tegen U begaan, tot bekering van zielen, en tot goedmaking van mijn eigen zonden.
Heilig Kruis, door Jezus zo vurig omhelsd, leer mij het lijden liefhebben.
Heilig Kruis, met Jezus drie maal ter aarde gestort, richt mij op uit alle moeilijkheden.
Heilig Kruis, met Jezus eengeworden in de dood tot Eeuwig Leven, help mij aan mijzelf te sterven.
Heilig Kruis, Getuige van Maria's heilige Tranen, maak mij rouwmoedig over de zonden der wereld.
Heilig Kruis, bekroning van Calvarie, druk het heilig verlangen naar de kroon van het martelaarschap in mijn ziel.
Heilig Kruis, zegenrijke standaard van het Rijk van Christus, leer mij geloven in Gods Genade.
Heilig Kruis, onverwoestbaar Teken van de Triomf van het Licht, leer mij vertrouwen op de overwinning van het goede.
Heilig Kruis, Kroongetuige van de Verlossingsdaad, maak mij tot medeverlosser van zielen.
Heilig Kruis, Ring van het Huwelijk tussen God en de mensheid, verenig mij in alles met Christus.
Heilig Kruis, doodsbed van de zondeval, help mij mijn zonden te begraven.
Heilig Kruis, bevrucht door het Goddelijk Bloed, bevrucht mij met de gaven van de Heilige Geest.
Heilig Kruis, Boom van de vruchten van Eeuwig Leven, breng de Hemel in mij tot rijping.
Heilig Kruis, Instrument van vernietiging van alle kwaad, laat bloemen van heiligheid in mijn ziel ontluiken.
Heilig Kruis, bron van Goddelijk Licht in de duisternis, maak mij bewust van alle onzichtbare bekoringen.
Heilig Kruis, verpletterend Teken van Gods Liefde en Barmhartigheid, laat mijn hart ontbranden.
Heilig Kruis, Troon van de God van vergeving, leer mij alle kwaad ontkrachten door vergevingsgezindheid.
Heilig Kruis, verheven boven de Berg der zonden, leer alle zielen het Verlossingsmysterie begrijpen.
Heilig Kruis, beschaming voor de godsmoordenaars, druk Uzelf in het hart van Uw vervolgers, opdat zij bekeerd worden.
Heilig Kruis, met spijkers doorboord, nagel mijn hele wezen aan U vast, opdat ik niet meer kan dwalen.
Heilig Kruis, onbegrepen Godsgeschenk van bevrijding, red alle onwetende zielen.
Heilig Kruis, wees mijn Gids op al mijn wegen, en bescherm mij in de naam van de Vader, de Zoon, en de Heilige Geest. Amen.

 TOEWIJDING AAN DE HEILIGE WONDEN VAN JEZUS

O MARIA MOEDER VAN SMARTEN, IK BEMIN U!


Lieve Jezus,
In vereniging met het Smartvol Hart van Maria, door liefdepijn beklemd, leg ik mij met ziel en lichaam voor U neer op de top van Golgotha, de Berg van Licht en leed.
Met onze Onbevlekte Moeder kus ik Uw glorievolle Wezen, getekend met de talloze geschenken die U mij geeft.
O Heilige Wonden, waarom voel ik U niet onophoudelijk. Hoezeer wil ik U toebehoren.
Is mijn hele wezen niet van Haar, die U in de wereld bracht?
Voelt mijn hart niet het vuur van Haar vervoeringen, huilt het niet de tranen van Haar Smarten?
Denkt mijn geest niet Haar gedachten?
Maken mijn handen niet Haar gebaren?
Kreunt mijn lichaam niet onder Haar pijnen?
O mijn Broeder, ik wijd mij toe aan Uw door slagen en vallen verminkte Aangezicht. Moge ik zoals U ook de andere wang tonen aan onwetenden die de spiegel willen breken van een ziel die slechts Liefde wil uitstralen.
Ik wijd mij toe aan Uw Lichaam, door geselslagen verscheurd. Moge ik zoals U de wereld de rug toekeren, om in totale onthechting mijn stoffelijk wezen en mijn pijnen op te offeren voor de redding van zielen.
Ik wijd mij toe aan Uw hoofd, met doornen omkneld. Steun mij in het geloof dat slechts een pad van doornen, in Liefde bewandeld, naar het Rijk der Hemelen leidt.
Ik wijd mij toe aan Uw schouder, ingedrukt onder het gewicht van het Kruis van mijn Verlossing. Moge ik zoals U mijn kruis blijven torsen, hoe zwaar het ook wordt en hoe vaak het mij ook te gronde moge storten.
Ik wijd mij toe aan Uw doornagelde handen. Moge ik zoals U zegenen wie mij misdoet, en geven aan wie slechts van mij neemt.
Ik wijd mij toe aan Uw doornagelde voeten. Moge ik zoals U slechts weldoende rondtrekken, en volharden op de met steenslag bezaaide weg naar mijn Calvarie.
Ik wijd mij toe aan Uw zijde, met de lans doorboord. Moge ik zoals U mijn hart laten openen om stromen van veredelde Liefde over de zielen uit te storten.
O Jezus, door en met en in Maria wil ik U op mijn schoot ontvangen om Uw verlossende Wonden te kussen en met mijn tranen te wassen.
Door en met en in Maria wil ik mijn hele wezen laten verteren door het Mysterie van mijn Verlossing, opdat Uw Heilige Wonden ook in mij verheerlijkt worden tot in de eeuwen der eeuwen.
(BRON:uit de onderrichtingen van het Maria Domina Animarum Apostolaat:
zie gebeden: Gebedscategorieën:Passietijd.)
http://www.maria-domina-animarum.net/



dinsdag 18 maart 2014

GOD IS BARMHARTIG VOOR IEDER DIE HEM ERKENT

“God is barmhartig voor ieder die Hem erkent” (lucas 1: 50):




We willen aantonen aan de hand van een gebeurtenis  bij de kruisiging van Jezus dat we niet moeten dwepen met Gods barmhartigheid:

“Een van de gekruisigde misdadigers zei spottend tegen hem: ‘jij bent toch de Messias? Red jezelf dan en ons erbij!’ Maar de ander wees hem terecht met de woorden: ‘heb jij dan zelfs geen ontzag voor God nu je dezelfde straf ondergaat? Wij hebben onze straf verdiend en worden beloond naar onze daden. Maar die man heeft niets onwettigs gedaan.’ En hij zei: ‘Jezus, denk aan mij wanneer u in uw koninkrijk komt.’ Jezus antwoordde: ‘Ik verzeker je: nog vandaag zul je met mij in het paradijs zijn.” (Lucas23: 39-43)

We zien hier dus 2 misdadigers die samen met Jezus gekruisigd werden. De ene beseft goed dat zijn straf verdiend is.  Op één van deze beiden werkte de veroordeling als een versterker van al zijn grieven tegen de omgeving die hem dit had aangedaan. Hij lasterde en vloekte tot de dood. De andere daarentegen, werd getroffen door de aanblik van de gekruisigde Jezus en van Zijn Moeder Maria onder het Kruis. Hij kwam tot inkeer en begon Jezus te verdedigen, te loven, en zijn geloof in de Messias uit te spreken door Hem te vragen om een plaatsje in Zijn Rijk. Wat een geloof spreekt hieruit! En dit geloof wordt niet beschaamd. Hij vraagt iets voor de toekomst, hij krijgt alles in het heden: "Vandaag zult gij met Mij in het Paradijs zijn". Jezus aanvaardde deze belijdenis als aanleiding om deze misdadiger al zijn zonden kwijt te schelden en hem nog die dag de Eeuwige Gelukzaligheid te beloven: “Vandaag nog zult gij met Mij in het Paradijs zijn.
Deze gebeurtenis toont ons aan dat we omzichtig dienen om te springen met”Gods barmhartigheid.” Velen menen dat Gods Barmhartigheid hen automatisch als vangnet zal dienen wanneer zij dwalen. Hier bestaat het gevaar dat bekend is als “vermetel vertrouwen.” In Haar Magnificat jubelt Maria het duidelijk uit:”God is barmhartig voor ieder die Hem erkent!” (Lucas1: 50)  Wacht dus niet tot u “oud bent” om tot bekering te komen, want morgen kan het te laat zijn. Overigens geeft elk bewust uitstel om u te bekeren blijk van berekening en weinig oprechte Liefde. In dit laatste geval zult u weinig aanspraak kunnen maken op Gods Barmhartigheid, bekering is een genade die heel grote gevolgen voor Uw ziel kan krijgen. Gods Barmhartigheid is een regenboog van hoop die wordt gevormd doordat de zon van de Liefde zich vermengt met de tranen die Uw ziel weent om uw zonden.
 Dwepen met Gods barmhartigheid is riskant, dit bewijst ons volgende bijbeltekst: Jezus Sirach5: 6-7:”Gij moet niet zeggen: Zijn barmhartigheid is groot. Hij zal mijn vele zonden wel vergeven! Let wel: er is bij HEM zowel Barmhartigheid als TOORN(!) En op de zondaars ligt Zijn gramschap. Blijf niet wachten met uw terugkeer tot de Heer en stel niet uit van dag tot dag, want de Toorn van de Heer komt plotseling los en in het uur van de bestraffing gaat gij te gronde”…
In deze context kunnen we ook de boodschap van Maria in La Salette goed begrijpen:”Als mijn volk zich niet wil ONDERWERPEN, ben ik gedwongen de hand van Mijn Zoon te laten gaan, Hij is zo zwaar en zo drukkend dat ik hem niet langer kan tegenhouden!” 

 Wanneer God zegt dat Hij de mens heeft gewild als Zijn beeld en gelijkenis, dan betekent dit tevens dat Hij van ieder van u verwacht dat ook u uw medemens Barmhartigheid betoont,("Gelukkig die barmhartig zijn, want zij zullen barmhartigheid ondervinden." -mattheus5:7) want Barmhartigheid mogen wij beschouwen als de meest verheven uiting van Liefde: het is Liefde die groeit op de bodem van de vergeving aan een ziel die met schuld beladen is. Het is deze Liefde die alle haat ontwapent en Gods Rijk zal doen bloeien op aarde als in de Hemel.

En onthouden we vooral:Lucas 1:50:”God is barmhartig voor ieder die Hem ERKENT!” 



zondag 2 maart 2014

STILTE

STILTE:
“De schoonheid van de schepping kan ons tot STILTE brengen.”


Stilte is een  noodzakelijk element in ons geloof. Zonder stilte kunnen we nooit echt naar diepgang evolueren. (bidden en “het woord van God “ lezen en bemediteren doe je het best in de stilte):
” Op elke ziel rust de taak, zich in de stilte en ingetogen bezinning van het eigen hart terug te trekken, want God maakt Zich slechts voelbaar in een hart waarin Hij iets van de Vrede van de Hemel kan terugvinden. Belangrijk is daarbij in de eerste plaats de wil van de ziel, het in zich stil – dit wil zeggen: zo vrij mogelijk van innerlijke stormen – te laten worden. Door elke neiging van de ziel om luid en uitbundig met haar omgeving in verbinding te komen, verplaatst zij het middelpunt van haar gewaarwording naar buiten toe, en verwijdert zij zich van de plaats waar God, het Licht, de Liefde, op haar wacht.

Toen ik mij vroeger regelmatig terugtrok voor een aantal bezinningsdagen in stilte, in een kleine gemeenschap van kluizenaressen die gelegen was in een uitgestrekt natuurdomein, nam ik regelmatig de tijd om tot rust te komen door een wandeling in het bos, om daar te genieten van de hemelse vrede en stilte die er te vinden was.Doch op zeker moment toen ik even halt hield om de natuur te bewonderen, werd die vredige stilte bruusk onderbroken door een overvliegende straaljager, daarbij merkte ik op dat de vogeltjes die vredig in de bomen “Gods lof” zaten te zingen allen verschrikt  wegvlogen! U ziet dat de mens alle stilte uit de wereld heeft verdrongen, probeert u thuis maar eens in volstrekte stilte te bidden of mediteren, u zult wel opmerken hoeveel lawaai er is in de wereld: lawaaierig verkeer, burenlawaai, telefoon of gsm…Geen wonder dat de mens het contact met “het Goddelijke” verliest…
Verhaal:” Enige tijd geleden werd een radiojournalist er op uitgestuurd met de opdracht om ergens in Vlaanderen vijf minuten stilte op te nemen. Maanden is de man overdag en 's nachts in de weer. Maar altijd werd zijn bandopname verstoord door een trein, een wagen een vliegtuig, radio's, sirenes enz. De journalist slaagde er uiteindelijk niet in om zijn opdracht te vervullen  en keerde terug met de constatering dat in Vlaanderen geen vijf minuten stilte meer te vinden zijn. Ons leven is zo jachtig geworden en we worden zo overstelpt door impulsen die van alle kanten op ons afkomen, dat we nergens nog echt tijd voor hebben.  De volgende opdracht roept nog voor de huidige klaar is. We haasten ons voort. Onthaasting is een hot item geworden.”
“Gedachten raken op het pad van de stilte de eeuwigheid aan.”



Enkele citaten in verband met STILTE:

De stilte is vol van Gods genade.”

“Open niet je mond vooraleer je zeker bent iets mooier te kunnen zeggen dan de STILTE.”
(Arabisch spreekwoord)

“Het schoonste geluid ter wereld is stilte.”

“De stilte is een lied dat God zingt voor Zijn kinderen. Daarom ook is de stilte het mooiste lied dat er bestaat op aarde.”

 “Hoe dieper en hoe sterker de stilte is hoe luider en hoe krachtiger het antwoord van God straks zal zijn!”

“Min de stilte in uw wezen; min de stilte die bezielt; zij die alle stilte vrezen; hebben nooit een hart gelezen; hebben nooit geknield.” (Guido Gezelle)
“Bidden in stilte; knielen is een houding van respect tegenover God, een uitdrukking van nederigheid.”


“Ik ontdekte dat ik minder en minder te zeggen had, tot ik uiteindelijk stil werd en begon te luisteren. En in die stilte hoorde ik de stem van God.” (Sören Kierkegaard)
“De stilte spreekt.”


“Een naar buiten gerichte geest blijft altijd hunkeren. Een naar binnen gerichte geest vindt rust en stilte.”
“Ware stilte is rust voor de geest, zoals slaap voor het lichaam; versterkend en verfrissend.”

“Zij die alle stilte vrezen, hebben nooit hun hart gelezen.”
“Je kunt je weerspiegelingen niet in stromend water zien, maar wel in stilstaand water. Wat van zichzelf stil is, kan dingen tot stilte brengen.”
“Door niet te spreken, zie je duidelijker.”
“Denk eraan dat stilte het beste antwoord is.”
“Stilte is het element waarin grote dingen zich verwezenlijken.”
“Er zijn zovele geluiden maar er is slechts één stilte.”
“Je verliest jezelf in het lawaai van de wereld en je vindt jezelf terug in de stilte.”
“Luister niet naar het lawaai en de drukte van de wereld, maar naar de stilte van je ziel.”



In de Bijbel vinden we het mooie verhaal van de profeet Elia die God ontmoet op de berg Horeb, in de stilte van een “zachte bries”:
 1Koningen 19:11-13:”Maar de heer zei: ‘Ga naar buiten en treed voor de heer op de berg.’ Toen trok de heer voorbij. Er ging een zeer zware storm voor de heer uit die bergen deed splijten en rotsen verbrijzelde. Maar de heer was niet in de storm. Op de storm volgde een aardbeving. Maar ook in de aardbeving was de heer niet. Op de aardbeving volgde vuur. Maar ook in het vuur was de heer niet. Op het vuur volgde het suizen van een zachte bries. Zodra Elia dit hoorde, bedekte hij zijn gezicht met zijn mantel, ging naar buiten en bleef staan bij de ingang van de grot. En toen klonk er een stem die hem vroeg: ‘Waarom bent u hier, Elia?”

Elia heeft hier een Godsontmoeting boven op de berg in de stilte van de natuur!
Bergen spelen dikwijls een voorname rol in de ontmoeting tussen God en de mens, zo hadden we hier het verhaal van de profeet Elia die God ontmoet op de berg Horeb. Mozes ontvangt  op de berg Sinaï de stenen tafelen met de 10 geboden van God. (exodus31) De transfiguratie (gedaanteverandering) van JEZUS vond plaats op de top van een hoge berg -berg Tabor.(Mattheus 17:1-9)

In onze huidige tijd, verschijnt Maria als Koningin van de profeten (19/9/1846) op een berg in LA SALETTE(franse alpen), waar ze tot ons spreekt in naam van God en ons een belangrijke boodschap(http://jezusmariagroep.blogspot.be/2012/03/de-boodschap-van-la-salette-1991846.html) mededeelt alsook een profetie (geheim)verkondigt die van groot belang is!

“Kijk eens naar een boom, een bloem, een plant.
Laat je bewustzijn erop rusten.
Wat zijn ze stil, wat zijn ze diep geworteld in ZIJN. Laat de natuur je leren wat innerlijke stilte is.” (eckhart tolle)
“Het is belangrijk om een half uur te mediteren in stilte, behalve als je het druk hebt. Dan is een vol uur nodig.”(H.Franciscus van Sales)
Het doel in de christelijk meditatie is de mysterieuze en stille aanwezigheid van God in de mens toe te laten.

 “De stilte van het hart is nodig om God overal te kunnen horen – in het sluiten van de deur, in de persoon die je nodig heeft, in de vogels die zingen, in de bloemen en in de dieren.”
(Moeder Theresa)
De eerste stap op de weg naar de wijsheid
is stilte,
de tweede luisteren,
de derde onthouden,
de vierde toepassen,
de vijfde voorleven aan anderen
.”(onbekend)



"In de STILTE ligt KRACHT en GENEZING!"



Heb de stilte lief boven alle dingen: zij zal je een vrucht aandragen die in woorden onmogelijk beschreven kan worden.(onbekend)


In de vredige stilte van Gods wondermooie schepping, kan men “diepe stilte” ervaren. De natuur met zijn hemelse stilte is een uitgelezen plaats om tot een diepere “godservaring te komen. Hier (foto) het heiligdom van MARIA in LA SALETTE (op 1800 m hoogte in de Franse alpen, een plaats waar hemel en aarde elkaar raken!) enkel al de grootsheid van de natuur, doet je diep stil worden…



Stilte
"Haast, lawaai en onrust,
zijn de kenmerken van een tijd
dat stilte uitgebannen wordt.
We luisteren niet meer van binnenuit:
vanwaar en wie we zijn
en waarnaar onderweg.
Hoe ver moet je gaan om tot rust te komen?
Of kan het ook dichtbij?
Luister naar de stilte,
wacht tot een ander spreekt met woorden
die de jouwe niet zijn.
Luister naar de stilte,
wacht op de stem van je hart
naar wat je beweegt, naar wat je bent.
Luister naar de stilte,
hoor wat God tegen je zegt,
voel de Liefde die ons draagt."